13 February 2010

CEA – Bahay- CEA

Although Engr. Gallego already told us his observation, that we are not that seemingly excited about our Baguio tour, the feeling of exhilaration for that event is truly not that so immense. Days before our tour, almost all of us are so wrapped up with so many cares. Finishing our thesis, doing final requirements for other subjects, and preparing for examinations that is about to come, with all these things, the excitement that we should feel during those times couldn’t afford to have some little space in us.

The day before our trip is definitely one of the challenging, tiring, and off to the nerve moment of our life. Our own device that we’ve been created and molded painstakingly is now presented to the panel for thesis defense. So many questions from the adjudicators are thrown against us, but our answers are so few… haha. But thank God! Although we do not have enough sleep and rest, we tend to answer their questions flawlessly. Our presentation is good, I guess. And the smile that comes from the panelist before we exited the room, suggested that we did a great job! Thanks be to God again!

So the thesis defense had already ended, and that’s the only time the truth that we are going to Baguio tomorrow had just sink in me. My thesis mates, Ian Amorsolo and me, took our lunch at KFC Nagtahan and at 3pm we decided to depart from each other and prepare for the big event tomorrow.

My plan for which things I am going to bring to Baguio is still not clear for me. On my way to our house at San Pedro Laguna, my body asked me when will I take a little rest. Then I answered “Sa Baguio na lang.” At my room, I opened my PC, drop in to Facebook and enjoyed that last moments that I had the chance to surf the net. I harvested all my plants in Farmville. I harvested all my adult fish, and even the junior fish, at Fishville. And I ended up, posting “Bukas, If God permits, Magigising ako, nasa Baguio na ako. Here I come, Oh Land of Strawberries, the City of Pines.” And then, I started arranging my clothes and stuffs and placed it up on my ate’s maleta.

I rode a jeepney from Bonifacio Street in Mandaluyong to JRU, and another jeepney from JRU to Pureza. Aside from asking who won on the PBB double up, one of the main issues being asked by the passengers is from what country did I came from because of my huge maleta. While I was walking along Pureza, one pedicab driver told me “wala na yung mga kasama mo! Iniwan ka na ng bus!” I just smiled, and when I looked at my watch, it was already passed 12 o’clock in the morning. Oh no! I saw the bus of the other section passing in front of me. On that moment, I definitely rushed to CEA to see if our bus had already left me. Thank God! Our bus is still there, the last bus that is about to go, just waiting for me. When our adviser checked that we are already complete, the bus started to go, carrying 5^th year students who are so so so glad and merry because of me, the perpetual cause of delay.

The 2010 National Elections is even just around the corner. The filthy assailments of the members of the opposition against administration, and vice versa, are being viewed and manifested in the television, newspapers and in even in the internet. This totally prompts the society that the season of political commotion in this country is readily at hand.

This coming election is the first time that I am going to exercise my right to vote, the rule of suffrage, the right to choose my equitable leaders for this nation hopefully.

But sincerely, why do I need to vote? In this country where democratic supremacy should be pragmatically kept, does every Filipino understand why it is necessary to vote, or even know who are we going to mark in their ballot?

Yes, we are free to choose who we are going to put in front of us. The government placed the power of selection in the hands of the people. Yes we know that. But the question is why the government let Filipinos be uneducated on people that they are going to vote. Imagining that these politicians will instantly and automatically benefit from us when the time comes that they are going to have their office. Aba, sweldo ng bawat Pilipino ang kakainin nila noh. In every product that I am going to purchase, in every meal in food stores, in every oil in gasoline stations, and even before an employee gets his pay slip, lahat ng yan ang nagpapasweldo sa nakaupong mabait sa gobyerno.

This is the time that could some how augment the tremendous political predicament of our society. This is the force that pushed me to act. This country needs a mass transformation. Enough of the grubby reports against the government of this nation. Enough of the religious and political repression. Enough of the corruption society that this republic is giving to the world. I am totally tired of those stuffs.

Although rumors about the system could wipe out the hope and trust of everyone in this election, well, we can’t do anything on that.  Just go out and vote. Wise voters are the hope of this country, I believe. The middle class should cast their ballot, or else all their sweat would just evaporate and mean nothing in this planet.

We can make it. We can make a complete revolution if and only if we are going to use our bukonuts.

At Pinapatay ka ng lubhang pagkabagot

Dali daling kunin papel na maaabot

Iwaksi pakiramdam na nakayayamot

Simulang pagmasdan letra at tinta

Hugutin sa utak na mabiyaya

Isulat na mainam kapagdaka

Anumang bagay nasok sa kaluluwa

Unti-unting paliparin isipa’t damdamin

Hayaang mapadpad sa’n man ihantong ng hangin

Nasain mong ikaw nga’y tangayin

Ihahatid ka sa maligayang lupain

Di maiiwasang ikaw nga’y mapara

Muling mabulid sa mga ala-ala

Mga anino ng kahapong tinakasan na

Narito’t nahahandang dalawin ka

Kabagutan mo nga’y tiyak na mawawala

Hahalinhan ng araling natutunan na

NaSa landas ng buhay bawal maging tanga

huwag muling magpakatanga, O taong nakatanga

==============

Nagawa ko to habang nababagot

Naghihintay mag alas singko

OJT moments

 Wala ako sa function ngayon, kaya eto. Si kaibigang PC na naman ang kaharap. naghahalungkat ng kung anu ano. ilang oras ko pa lang na nahihiwalay sa SDC e, namimis ko na sila. wooh.. drama.

Nais ko nga palang ipakilala ang mga ilang tauhan sa SDC na may kakaibang ugali.

Una,

SI MAPARAAN - siyempre, maparaan siya, sa lahat ng pagkakataon maparaan siya. Gumagamit siya ng kapangyarihan na hindi napapansin ng ibang tao maliban sa akin , siyempre makakalagpas ba siya saaking mapanuring mga mata. mala mata ni Anghelita yata ito.

                          - kapag gumagamit siya ng kaniyang kapangyarihan, nag aanyong pigurin ang mga taong nakapaligid sa kanya at sa kanyang Prey. Masaya ang lahat oo, pero nagbibling bling ang kanyang imahe sa gitna nilang lahat dahil sa kaniyang kaligayahan.

pangalawa,

SI MASELAN - siyempre, maselan siya. No! baka ang iniisip mong maselan e yung mala kutis sibuyas. No! Maselan siya meaning MUSCLE-LAN. marami ring tawag sa kanya, tinawag na rin siyang Heart Rub, Child Abuser, Mateenie Idol at iba pa. Mabait naman siya kaya marameng na lilink sa kanyang mga tao. Baka nga kasama ka sa mga nabiktima na Niya e

                       - Hindi ako Bitter sa kanya. haha

Pangatlo,

SI MAGALING - mag-ingat sa taong ito, hindi siya mukhang masama. Pero, Siya si magaling. want some evidences? kinakanta niya ang tono ng tenor kahit mamilipit at magkalagot lagot na ang litid niya sa Leeg. Magaling din siya makakuha ng tono kumapra sa conductor namin hehe. medyu trulagen naman daw sabe ni conductor. haha 

                          - to prove you more na magaling siya here is one of his statements: "Ah, ganun ba boses ni R***? AMpanget naman.",  hahaha.. Aminin mo yan. Siya Si magaling

haha, yan lang muna. kung feeling mo this is offensive. post your comments Here; xD 

sa dami ng dapat kong tapusin, sa dami ng dapat kong gawin e malamang sa malamang na may mapabayaan ako dahil nakisali pa ang mga staphyloccocus na bacteriang ito sa lalamunan ko. ANg init ng pakiramdam ko;

 Lagnaten! wah, hindi na ka schedule ang lagnat sa akin for this week. Kailangan ko pa munang unahin ang kalandian ni Ginoong G. para maibsan ang mga trabaho ko at maging maluwalhati ang back to skul moment ko. 

Nakakalungkot dahil may mga problema pa na pilit nagsusumiksik sa aking schedule na siksik liglig at umaapaw sa mga activities. Wheew! grabe, mamamatay na ata ako.

Speaking of patay, may lamay pa palang aawitan ang SDC mamaya, lamay ng tatay ni Archie. hay, makasama kaya ako, baka kase habang nakatindig ako sa harap e mag collapse ako at ako na ang sunod na awitan ng grupo. wah! wag naman sana, di ko pa tapos ang assignment ko kay Ginoong G na marapat dapat daw ipasa sa first day. ang galeng diba !  "Be absent, but not on the first day! " Gusto ko siyang palakpakan ng bonggang bongga! sabay sabitan ng isang malalubid na sampaguita at may ilang ilang sa dulo o kaya naman e hiramin ko muna ang Everlasting flower sa altar at isabit sa kanya. Syet.

Kailangan ko ang tulong Judy Ann Santos, di ako makahinga... neozep, decolgen, rugby, glue, o kung anu man.. wah .. kailangan ko makahinga ng maaayos.

Tatapusin ko na to dahil tumutulo na ang uhog ko. ge!  

Go Yellow! kulay Uhog 

Weather Issued At: 5:00 p.m., 06 June 2008
Synopsis :  Easterly wave affecting Eastern Visayas and Mindanao. Ridge of High Pressure Area (HPA) across Luzon.

24°C to 35°C

Light to Moderate East-Southeast Manila Bay: Slight to Moderate

Dahil sa tindi ng init ng panahon, e wala nang maisip na sisihin ang mga tao sa paligid ko kundi ang lumalalang Global Warming sa panahong ito.

"Ang init init ng panahon, ramdam na ramdam ko ang Global Warming"

"Anu ba! wala na ba akong magagawa kundi tingnan na nilulusaw na tayo ng Araw dahil sa Global Warming"

"Pakshet! Global Warming"

Ilan lang yan sa mga txt messages na receive ko, mga sama ng loob na sa akin nila ibinubuhos.

Nakakatuwang isipin na sa kabila na tapos na ang summer season e parang ngayon pa lalong umiinit ang panahon. At nakakatawang isipin, na matapos natin magreklamo sa matinding init ng panahon ay makikita na lang natin na lumulubog na ang bahay ninyo dahil sa baha sa mga susunod na mga araw.

at sa mga susunod na araw ay bahagi na tayo ng Dyesebel, bahagi na tayo ng Serenea.Wooh! haha

My Lakbayan grade is D!

How much of the Philippines have you visited? Find out at Lakbayan!

Created by Eugene Villar.

Marame pa pala akong dapat puntahan..

HMM.. I maybe I will try to visit the Visayas Region and explore its beauty next time 

Hindi mo maikakailang naranasan mo nang masaktan dahil naramdaman mong waring hindi ka umiiral sa mundo. Naranasan mo rin minsan na maging malungkot at magkubkob sa isang sulok tangan ang kabagutan at takot na iyong nadarama.

T ipa ako ng tipa, tipa ako ng tipa, dahil naniniwala ako na ang mga letra ay buhay. Nananalig ako na ang mga letra ay buhay, nagiging bahagi ng AKO, nagiging AKO, nagiging AKO. 

Tipa ako ng tipa, dahil sa mga letra naibubuhos ko ang damdaming sumisilakbo sa aking kaluluwa. Mga mumunting titik na kung pagsasama samahin ay lilikha ng bulong, mga tinig, at mga himig ko na hindi ko maibulalas. Mga salitang tanging naikukubli ko lamang sa hinimay himay na pariralang impit, humihibik.

Mga kaibigan ko na sila mula pa nang una. Lalong naging kaibigan ko sa mga panahong ako'y nag iisa. Mga kaibigan kong walang naikukubli sa akin, sapagkat sila'y aking likha, sapagkat sila ay AKO, sapagkat sila ang AKO.

Mga likha lamang sila, datapuwat umuukilkil sa aking puso. Mga pintig ng aligatang damdamin kong hapo sa nakahihilo, nakalulumbay at mapang alipustang tinuturing turingan. Sila ang mga tunay na kaibigan. mga letra kong naging AKO, mga letra kong naging aking MUNDO.

Marami sa atin ang nakararanas nito. Malamang, lalo na kung wala kang wheels. Araw-araw, marami tayong tinatawid, marami tayong nilalampasan, marami tayong nakakasalubong.

kahit na hindi pa ako ganoon katanda sa edad, marami na rin akong mga nakaharap, nakasama at nakasalumuha sa buhay. Hindi man ganun karami, pero alam kong marami.

Iba't ibang ugali, iba't ibang pananaw at paniniwala sa buhay.

Maraming makulit, lalo na't mga kakontemporaryo ko ang karamihan sa mga nakapaligid sa akin.  Sa pag tawid, marami kang makakasabay, sa kaliwa at kanan man, sa likuran o sa harap mo man, naliligiran ka ng mga taong kasabay mong tumatawid. Mga kagaya mong naghihintay ng hudyat sa tamang pagtawid, naghihintay ng tamang panahon upang sa paglikha ng desisyon ay hindi malisya at hindi maging sanhi ng kapahamakan.

At kung mangyari nang makarating ka sa kabilang bahagi ng lansangan, muling haharurot na ang mga sasakyan. Muli nang tatakbo ang magulo at masalimuot na mundo ng mga naglalakihang behikulo. at sa ganoong mga pagkakataon, naroon kang muli, nakatanaw, pinanunuod ang mga sasakyang nagsasalimbayan, mga bagay na gumugulo, nagpapalito, at nagdudulot ng pagkapagal ng iyong marupok na katawan.