Sa Mundong Para lang sa Isa, ‘Di Maaaring maging Tanga

Kung noo mo’y laging nakukunot

At Pinapatay ka ng lubhang pagkabagot

Dali daling kunin papel na maaabot

Iwaksi pakiramdam na nakayayamot

Simulang pagmasdan letra at tinta

Hugutin sa utak na mabiyaya

Isulat na mainam kapagdaka

Anumang bagay nasok sa kaluluwa

Unti-unting paliparin isipa’t damdamin

Hayaang mapadpad sa’n man ihantong ng hangin

Nasain mong ikaw nga’y tangayin

Ihahatid ka sa maligayang lupain

Di maiiwasang ikaw nga’y mapara

Muling mabulid sa mga ala-ala

Mga anino ng kahapong tinakasan na

Narito’t nahahandang dalawin ka

Kabagutan mo nga’y tiyak na mawawala

Hahalinhan ng araling natutunan na

NaSa landas ng buhay bawal maging tanga

huwag muling magpakatanga, O taong nakatanga

==============

Nagawa ko to habang nababagot

Naghihintay mag alas singko

OJT moments

Pinaka nakalulumbay Na Tula

sa isang sulok ng web ay natagpuan ko ang madramang tulang ito..

Nang una kong mabasa ang tulang ito, parang may kung anung humimay humimay sa kaibuturan ng akong mga kalamnan. 

basahin ng mataimtim….

Damahin, lagyan ng background music, pang retreat dapat. 

Ngayong Gabi Aking Isusulat . . .
ni Pablo Neruda (salin ni Maximo Macaraig)

Ngayong gabi isusulat ko ang pinakamalungkot na tula

Isulat halimbawa, "Ang gabi’y pira-piraso
at ang mga bituin ay nilalamig sa malayo."

Umiikot ang hangin sa langit . . . at umaawit

Ngayong gabi isusulat ko ang pinakamalungkot na tula
Minahal ko siya, at minsan minahal niya rin ako

Sa mga gabing tulad nito, hinawakan ko siya saking mga bisig
At hinalikan ng paulit-ulit sa ilalim ng walang-hanggang langit

Minahal niya ako, at minsan minahal ko rin siya
Paanong hindi mo iibigin ang mga tila niyang mata

Ngayong gabi isusulat ko ang pinakamalungkot na tula
Para isiping wala na siya sa aking piling, para maramdamang wala na siya

Para marining ang matinding liwanag, na mas matindi pa kahit wala siya
At ang mga berso’y nahuhulog sa damdamin na parang hamog sa damuhan

Ano ang dahilan at ang pag-ibig ko’y di sya kayang pigilan?
Ang gabi’y pira-piraso at wala siya sa tabi ko

Ito lamang. Sa malayo may umaawit. Sa malayo.
Ang damdamin ko’y di mapalagay na siya’y nawala na.

Ang paningin ko’y hinahanap siya na parang tutungo sa kanya
Ang puso ko’y hinahanap siya, at siya’y di ko kasama

Ang dating gabing nagliliwanag, ang dating puno
Kami, noong mga araw, ay hindi na ang dating kami

Hindi ko na siya mahal, tiyak yan. Ngunit kung paanong minahal ko siya!
Hanap ng aking tinig ang hangin upang madampi sa kanyang panrinig

Sa iba. Siya’y mapupunta sa iba. Tulad ng aking mga halik
Ang kanyang tinig, maaliwalas na katawan, malalim na mata

Hindi ko na siya mahal, tiyak yan. Ngunit baka mahal ko siya
Maikli ang pag-iibigan, mas matagal ang paglimot

At ito ang mga huling bersong isusulat ko para sa kanya
Dahil sa mga gabing tulad nito, hinawakan ko siya saking mga bisig

Ang damdamin ko’y di mapalagay na siya’y nawala na.

Kahit na ito ang huling sakit na idudulot niya sa akin

===============================================================================================

hay… ang saket sa puso. Matagal na akong hindi nahahaplos ng matitimyas na wika ng isang tula.

At heto ako.. nagmumuni, nagbubulay, at sinasariwa ang nakaraan kasaliw ng tulang ito na tila payapang paru-paro sa dumadapo sa aking puso.

matatalim ang mga salita, mayumi, marupok, nakabibihagni, nakalulumbay 

ang orihinal na kopya nito ay nalimbag sa wikang Espanyol

Ipagbunyi ang lahing macaraig.. 

Salamat ha, Salamat 

Dalangin Sa Dinadalanginan

 Inihahatid ako ng mga yapak ng naturingan

Nang sa samyo ng hangin dagli akong napailamlam

Sa ilalim ng makapal na ulap na hiram

Waring inaalalayan sa marupok kong mga hakbang

Sa matingkad na sinisinta'y nahahalina

Ang mga mata kong nahihimlay sa wikang tudla

O! alimuong nang kamatayang kinukuyom ng Aria

Sa tenga ko'y Carinyosang walang kaipala

At sa pagtahak na muli sa bantayog na uliran

Dalangi'y Pahiran ng langis ng kasiyahan

Nang sa pag-aatubili ko'y di na mabahiran

At nang maiharap na ang kaluluwa kong kasantusantusan