My Unprepared Preparation

My Unprepared Preparation

13 February 2010

CEA – Bahay- CEA

Although Engr. Gallego already told us his observation, that we are not that seemingly excited about our Baguio tour, the feeling of exhilaration for that event is truly not that so immense. Days before our tour, almost all of us are so wrapped up with so many cares. Finishing our thesis, doing final requirements for other subjects, and preparing for examinations that is about to come, with all these things, the excitement that we should feel during those times couldn’t afford to have some little space in us.

The day before our trip is definitely one of the challenging, tiring, and off to the nerve moment of our life. Our own device that we’ve been created and molded painstakingly is now presented to the panel for thesis defense. So many questions from the adjudicators are thrown against us, but our answers are so few… haha. But thank God! Although we do not have enough sleep and rest, we tend to answer their questions flawlessly. Our presentation is good, I guess. And the smile that comes from the panelist before we exited the room, suggested that we did a great job! Thanks be to God again!

So the thesis defense had already ended, and that’s the only time the truth that we are going to Baguio tomorrow had just sink in me. My thesis mates, Ian Amorsolo and me, took our lunch at KFC Nagtahan and at 3pm we decided to depart from each other and prepare for the big event tomorrow.

My plan for which things I am going to bring to Baguio is still not clear for me. On my way to our house at San Pedro Laguna, my body asked me when will I take a little rest. Then I answered “Sa Baguio na lang.” At my room, I opened my PC, drop in to Facebook and enjoyed that last moments that I had the chance to surf the net. I harvested all my plants in Farmville. I harvested all my adult fish, and even the junior fish, at Fishville. And I ended up, posting “Bukas, If God permits, Magigising ako, nasa Baguio na ako. Here I come, Oh Land of Strawberries, the City of Pines.” And then, I started arranging my clothes and stuffs and placed it up on my ate’s maleta.

I rode a jeepney from Bonifacio Street in Mandaluyong to JRU, and another jeepney from JRU to Pureza. Aside from asking who won on the PBB double up, one of the main issues being asked by the passengers is from what country did I came from because of my huge maleta. While I was walking along Pureza, one pedicab driver told me “wala na yung mga kasama mo! Iniwan ka na ng bus!” I just smiled, and when I looked at my watch, it was already passed 12 o’clock in the morning. Oh no! I saw the bus of the other section passing in front of me. On that moment, I definitely rushed to CEA to see if our bus had already left me. Thank God! Our bus is still there, the last bus that is about to go, just waiting for me. When our adviser checked that we are already complete, the bus started to go, carrying 5^th year students who are so so so glad and merry because of me, the perpetual cause of delay.

Sa Mundong Para lang sa Isa, ‘Di Maaaring maging Tanga

Kung noo mo’y laging nakukunot

At Pinapatay ka ng lubhang pagkabagot

Dali daling kunin papel na maaabot

Iwaksi pakiramdam na nakayayamot

Simulang pagmasdan letra at tinta

Hugutin sa utak na mabiyaya

Isulat na mainam kapagdaka

Anumang bagay nasok sa kaluluwa

Unti-unting paliparin isipa’t damdamin

Hayaang mapadpad sa’n man ihantong ng hangin

Nasain mong ikaw nga’y tangayin

Ihahatid ka sa maligayang lupain

Di maiiwasang ikaw nga’y mapara

Muling mabulid sa mga ala-ala

Mga anino ng kahapong tinakasan na

Narito’t nahahandang dalawin ka

Kabagutan mo nga’y tiyak na mawawala

Hahalinhan ng araling natutunan na

NaSa landas ng buhay bawal maging tanga

huwag muling magpakatanga, O taong nakatanga

==============

Nagawa ko to habang nababagot

Naghihintay mag alas singko

OJT moments

Pagtawid

Isa sa mga pinaka paborito kong experience ay ang pagtawid sa pedestrian lane tuwing umaga. Nakatutuwang pagmasdan ang mga taong tumatawid, iba’t ibang uri, iba’t ibang pinanggalingan. Malalaki, maliliit, lahat ay sabay sabay na humahakbang sa gitna ng kalsada upang makatawid.  Makarating sa kanilang paroroonan.

Marami sa atin ang nakararanas nito. Malamang, lalo na kung wala kang wheels. Araw-araw, marami tayong tinatawid, marami tayong nilalampasan, marami tayong nakakasalubong.

kahit na hindi pa ako ganoon katanda sa edad, marami na rin akong mga nakaharap, nakasama at nakasalumuha sa buhay. Hindi man ganun karami, pero alam kong marami.

Iba’t ibang ugali, iba’t ibang pananaw at paniniwala sa buhay.

Maraming makulit, lalo na’t mga kakontemporaryo ko ang karamihan sa mga nakapaligid sa akin.  Sa pag tawid, marami kang makakasabay, sa kaliwa at kanan man, sa likuran o sa harap mo man, naliligiran ka ng mga taong kasabay mong tumatawid. Mga kagaya mong naghihintay ng hudyat sa tamang pagtawid, naghihintay ng tamang panahon upang sa paglikha ng desisyon ay hindi malisya at hindi maging sanhi ng kapahamakan.

At kung mangyari nang makarating ka sa kabilang bahagi ng lansangan, muling haharurot na ang mga sasakyan. Muli nang tatakbo ang magulo at masalimuot na mundo ng mga naglalakihang behikulo. at sa ganoong mga pagkakataon, naroon kang muli, nakatanaw, pinanunuod ang mga sasakyang nagsasalimbayan, mga bagay na gumugulo, nagpapalito, at nagdudulot ng pagkapagal ng iyong marupok na katawan.

SDC Modelos on Spotlight

And this is my favorite photograph as of now.. 

I would like to thank my sponsors for this master piece

thanks sis rose leslie Natural for capturing this very moment

thanks DOST FNRI Auditorium for the Niche shared to us

thanks Sis Cherry Mendoza for the Johnson and Johnson Powder

thanks Al Mu Enterprises (sa may Quiapo un e) for my accesorial cloth, di ko alam tawag dun e

thanks Bro Chris Paycana for the Bottled water

And most of all, to my partner… sis Armida Gawaran 

Palakpakan natin, mga sarili natin…

klap klap klap! 

Let’s CHILL adiksyon

 WAH! Kung alam ko lang kung gaano ba talaga kasarap tong frost blends ng Jollibee noon pa, hayy.. sayang e di di ko sana ginastos ang kaperahan ko sa akala ko’y masarap na Float ng MCDO.

Sayang, e di ito na sana ang palagi kong hinihingi sa mga taong nagkakawang gawa sa akin. mga Good Samaritan baga, mga biyaya nang langit na sobrang nabiyayaan at hobby ang panlilibre sa mga taong nakapaligid sa kanya, mga less fortunate, gaya ko.

 Ang kwento: isang mainit na hapon noon, ang kasuotan ko? ayun parang aatend ng binyag daw o kaya naman e kumpil. e anung kasalanan ko, malay ko ba na dadramahan nila yung report na yun at magcocostume sila na animo’y may JS!.

So ayun na nga, naka white lang ako na polo, parang MMC style tas, nakamaong.  Expected, dahil summer na ngayon, napakatindi ng init, parang ayoko na kumilos, parang bawat sinag ng araw e nakalalapnos sa maselan ko pa ngang balat.  at matapos ang pakikibaka ko sa PNR at alikabok na umalimbukay sa gitna ng riles, nakakastress na nakakahagard ang pakiramdam.

sumakay na ako ng jeep s alabang, nagdadalawang isip pa ako, dahil parang gusto pa ngang mag gala ng aking mga paa at mapadpad sa SM Muntinlupa. Pero, sobrang antok na ako, umuwi na lang ako at yun. bumaba ako ng Muntinlupa bayan.

Sa pagbaba ko ng Jeep, bigla akong sinalubong ng isang nakangising Jollibee, animoy nanghahalina, nang-aakit. pumasok ako sa store, akala ko malamig, hindi rin pala.

+hm.. One Frost Blend po

- ay, Choco jelly na lang po ang meron kame

+aw, ganun ba.. cge ok lang.

-ching ching, dine in or take out?

+take out

-sir, paki hintay na lang po.

+ ok

tagal pa nga oh, napansin ko ang paligid, halos wala pa ring pag babago ang Jollibee bayan, ang hintayan namin nun, lugar ng tagpuan nuong hayskul, natatandaan ko, pag nananalo kame ng kung ano ano noog elementary, si Jollibee ang sagot sa aming tanong na "ano naman ang prize?". 

Marameng nag flash back sa pagkakataong iyon. Dun nga pala yung lugar kung saan kinamuhian ako ng kaklase ko nung hayskul dahil sahumigit kumulang isang oraas kong pag kalate.. wahaha

at siyempre.. makakalimutan ko ba naman yun, e yun yung lugar na hmm.. secret.

aw, dumating na si Frost Blend, nginitian ako nung crew na babae, parang ka age ko lang. cute cia in fair ness..Natawa nga ako sa sarili ko, dahil parang may slow motion effect ang pag tayo ko sabay pag tingin nya sa aken, wala lang..

sinimulan ko na ngang lasapin ang biyaya ng Frost Blend. Suriin kung tama nga ang sinasabi ng mga Pamahiin na masarap nga siya.

at wahh.. totoo nga ang tsimis..

para kang nakarating sa rurok ng kaligayahan.. masarap siya, malamig, nakakatatanggal ng init, nakapapawi ng pagod at kalumbayan sa masalimuot na buhay ko ilang minuto lang ang nakaraan.

hayy.. anu nga ba naman ang Frost blends na ito.. napakasarap, nakapagpapaligaya.

Hindi ko na lang namalayan na mauubos na siya, nakakalungkot, pero sinulit ko lahat, walang tinira kahit isang jelly..

hayy.. nakakaadik na siya.. gusto ko pa,, gusto ko pa..

wahhh.. let’s Chill! 

Panaginipans

Hindi na mabilang ang mga araw na hindi na muli ako nakakapagpost ng kung ano ano sa blogsite ko.. angdami dami na ngang mga nangyayare na hindi ko nailalagay sa munting sulok na ito.. hayyy di ko alam kung paano muli magsisimula, kung saan , huhugot ng mga ideya, at kung ano ano pa..

sana, makapanaginip ako ngayon, sana sa panaginip ko’y mapalad kong maapuhap ang mga diwang natigang ng nakasusunog na init ng araw..

kung ano ano ang mga napananaginipan ko nitong mga nakaraang araw.

a) kinuha daw ako ng UFO

b) nakatayo daw ako sa harap ng fertility tree

c) secret!

d) naglakad daw ako bigla, humalik sa kung anu ba yun

e) at.. ang malala, nasa CR ako.. (glenn: umiye!) 

kung ano man ang ibig sabihin ng mga panaginip na yan, e malay ko.. 

Ang Bagong Sumbungan ng Bayan

Paabot mo naman sa kinauukulan ang talamak bentahan ng SHABU sa Ilaya St. Purok 7-C sa Alabang . Halos gabi-gabi may nakawan sa lugar at takot ang mga taong magsalita dahil wala rin namang hulihan na nangyayari o kaya nakakapagpiansa agad ang pusher.Tintawag ding Kalentong ang lugar na nasa likod ng dating Nestle malapit sa relis ng tren.Salamat
 

Aw, cge tuloy tuloy lang po.. 

at kelan pa naging sumbungan ng mamamayan ang Blogsite ko..

wakokok

anyways, maraming salamat..

sana’y sa maliit kong paraan ay makatulong po ako sa inyo…

ang inyong lingkod..

ROBERT 

Tips Para maging Bata, Immature, Inosente at Tonta

    Nakakayamurotskots dahil medyo ‘di na ko nakakapagpost.  Maraming dahilan. Katamaran, busyness, katamaran, busyness, katamaran at busyness. Pero, hmm.. cguro nakatulong din yun para kahit papaano’y maexcite muli ako maglagay ng mga kung anu ano dito..

   Isa sa mga nakapag painit ng ulo ko nitong mga nakaraang araw ay ang mga  taong nagpupumilit mag-isip bata. mga nilalang na akala nila e nakakatuwa pa silang tingnan. Mga taong nagbabalik sa pagkabata, sinasadya, kahit gurang. keme’ di bagay ah.  

    Narito ang mga paraan, para mag-isip bata:

1. Magtatawag ng kuya at ate sa mga kakilala, acquaintance at nakakasalubong

2. Magpadulas sa baradilya ng hagdanan. weepee

3. Mag-iyak iyakan

4. Pagtawanan ng napakalakas ang mga taong natitisod, nadadapa

5. Mandapa

6. Magsumbong ng magsumbong

7. Magdala ng powdered milk at asukal twing lunch time, ilagay  sa ibabaw ng kanin, kainin.

8. Umuwi ng maaga, at sabihing di ka pwedeng gabihin kahit alis sais pa lang, at bente anyos ka na

9. Magpapilit palage, magpaimportante

10. Maging emosyunal nang walang dahilan

11. Kantahin ang mga OST ng haidee, Blink, Princess Sarah atbp

12. Kantahin ang theme song ng batibot, mathinik, bayani at sineskwela.

13. Mandura

14. Pumalakpak ng sobra sobra kapag natutuwa.

15. Pagtawanan ang mga naiiyak.

16. Maglagay ng Good Morning Towel o bimpo sa likod kapag magbabasketbol

17. Be an attention Grabber  <Magmalungkot habang masaya ang lahat ng tao sa paligid>

18. Umuwi ng maaga, sabihing manunuod pa ng Joaquin Boradado.

19. Magtatalon sa saya

20. Magkwento ng walang kwenta at matawa sa sarili

hAmPoTahMohLaH

Dear Robert,
 

    Utang na Loob ka! bakit ngayon ka lang nagparamdam. Aba, ilang buwan ang lumipas na di ka nagpakita ah. wala akong natatanggap na balita tungkol sayo. siguro nga nakalimutan mo na ako.  Siguro nga busy ka na. Siguro nga iba na ang mahal mo. keme, drama. hayy.. anu ba san ka nga ba nanggaling. kahit text wala akong natanggap mula sa yo. kala ko ba bestfriends tayo. e bat wala na akong alam sayo. lintik ka! Kung di pa mageemail sayo yung isa kong kaibigan e di ka magpaparamdam saken. buti pa pag undas yung ibsang espiritu nag paparamdam. pero ikaw. hayup ka. san ka nga pala galeng.

    Akala ko ba lahat e dapat kong alam. e bat ilang buwan nga ba yon? hm isa dalawa tatlo, apat apat na buwan. apat na buwan na tayong di nag-uusap. at ngayon dahil sira ang mahiwaga mong telepono, at ngayon dahil wala kang makausap. ako ngayon ang nilalapitan mo. Che! lumayas ka sa harap ko. DI kita kailangan.

    haha, ang drama ko. Oo. madrama ako. di ba bestfriends nga tayo. at halos pareho na tayo ng ugale. Anu na ba mga nangyare sayo. apat na buwan. mahaba yun ah. samantalang date, araw araw mo akong kausap. tas biglang.. hayy.. kamote ka talaga.  date, lahat yata ng emosyon mo e alam ko. e ngayon. aprang iba ka na. parang iba ka na. oo alam ko, sasabihin mo namang walang nagbago sayo. pero kamote ka. nagbago ka.

    Busy? Busy saan? lagi ka namang busy. at nuon p man busy ka na. hayy.. highschool pa lang busy ka na. at mas busy ka naman nuon kumpara ngayon. mag - iisang taon ka na sa SDC pero parang wala ka pa ring naikukwento tulong sa buhay mo sa kanila. anu ba. alam mo na mang lagi akong excited sa mga kwento mo. miss n miss na kita. yung mga adventure naten sa quiapo, sa divisoria, at sa mga  luapalop na pinupuntahan mo. hayop ka! miss na miss na kita.
 
 
 
 
 
 

 
 
    At may mga nababalitaan pa ako sayo. hayup ka. anu ba yun. totoo ba yun? pero ciempre di ako naniniwala dahil di mo pa namn yun cnasabe saken. lintik ka kase. Naging eskabetche ka daw. at kung anu ano pa. hayy.. alam ko namang di yun totoo. anu ba. sino na naman ba ang mga pinaglololoko mo. Yan kase ang hirap  sa  iyo. yung kokote mo. hay kung ano anong naiisip. at ang ending it comes out to be one of your realities in life. Nagtetren ka pa ba? namimiss ko na mga kwento mo sa tren. wag mo sabihing lagi ka na nagbabus. Aba mayaman. hay. umayos ka nga. Ayusin mo buhay mo ha. ilang saglit lang tayong di nagkita tas iyan ka na naman sinumpong ka na naman ng sangrekwa mong saket. haha.. nakakabaliw talaga ang buhay mo. kung ikaw siguro ako baka nabaliw na ako. hay.. nakakawindang ka talaga. palagi ka ngang magpaparamdam. nang di naman ako magmukhang tanga palage dito. nung nakaraan. puro copy paste pa yang mga pinaglalagay mo. hayup ka. anu kala mo saken? Bulletin Board? Assignment na ipinapasa at puro copy paste lang.

    Oo letche ka, galit ako sayo. actually balak ko ngang di ka kibuin e, hayup ka. di ko alam kung tinatamad ka lang na lapitan ako o kung anu anu na namn ang sideline mo kaya di tayo nakakapagbonding ulet.  hayy.. cge.. hihintayin na lang kita ha.. oo alam ko mag rereply ka. cge cge.. ganyan ka naman e. kung di ka kikibuin, di ka mamamansin. umayos ka nga, ayusin mo buhay mo. kung kelan pa.. hay, bakit ba ang gago mo.

    namimiss ko na ang dating ikaw, waw! umayos. oo, magkuwento ka na ulet sa aken, at gusto ko, walang labis walang kulang. sabi ni cros, nagbago na siya. ikaw, kelan kaya. sana wag mo sabihin. sana gawin mo. alam ko namang kaya mo e, humingi ka ng tulong Sa DIOS. Alam mo na yun. di ko na kailangan pang isa isahin. balikan mo ung dati mong mga gawa. Asan ka na ba ngayon? Asan ka na ba ngayon. Hindi mo ba panghihinayangan yung pinagsamahan naten? Hay kung makakalbas lang ako dito, baka ilang sampal na yang humataw sa kamay mo.
    Magpakaayos ka nga. yaan mo. tutulungan kita. basta kausapin mo lang ako palage. Ano malay naten, baka bumalik ka na sa date.. hayy.. O siya sige. maghihintay ako sa reply mo ha.

 
                                                                                                                                                                                –Tutubi