ang FISHBALL sauce ko, patikim?
August 28, 2007Inhale
Exhale
Inhale
Exhale
Palabas na sila ng Iskwela,
Akala niya ay isang pangkaraniwang pag-uwi lamang ang gabing iyon,
lalabas ng gate, ngingiti kay MAnong Guard at ihahanda ang sarili para hindi maholdap ng mga mapanganib na elemento sa Maynila.Nakasabay niya si Quin, isang kaibigang nakakiligan din niya noon. May malaki itong bahagi sa kaniyang puso, di nga lang niya kayang maibulalas.
Quin: Fishball tayo
Neri: Cge, libre mo ko.
Quin: haha, di ka pa rin nagbabago. Tara.
Habang naglalakad sila sa kalsadang naging kaibigan na rin niya nang ilang taon ay napatingin siya sa mga bituin.
"Nakakapanibago" ani Quin
"Bakit naman," sagot ng nagmamaang maangang si Neri.
"wala naman, tingnan mo, di pa rin nagbabago yung lasa ng Fishball" sabi ni Quin.
"Oo nga, ewan ko kung anung hinahalo ni manong. Siguro nasa sauce" napangiti siya nang may nagpagtatakang nasabi ni Neri ito.
"Tara, upo tayo dun."
"San?"
"Dun O, sa may tabi ng bakery."
"Sige"
at ang bawat minutong lumipas ay nagmistulang mumunting galak na nabubuo at nahahanda nang maramdaman ng dalawang nilalang.
Tumingin si Neri sa kaniyang relo, pero nabanaagan lamang niya ito, naghahanap siya nang oras sa kaniyang relo pero wala siyang nasumpungang sagot. tanging tik tak nito ang tanging tumugon. "MAy relo ka pa" waring sagot ng mga kamay ng nito.
hawak pa rin nila ang stick ng fishball. naroon pa rin si manong guard. naroon pa rin si Nanding, ang fishballs at ang sauce, naroon pa rin ang mga bituin, ang buwan, ang payapang langit, at ang mapanghalinang haplos ng hangin sa gabi.
pinunasan ni Quin ang natirang sauce sa gilid ng kaniyang labi.
sa pag-uusap nila'y nalakaran muli nila ang pasilyo ng kanilang paaralan nung highschool; muli nilang natikman ang unang JS; muli nilang nalasap ang gulaman na sabay nilang iniinom habang nakatanaw sa palubog na araw; muli nilang nahawakan ang sulat kapwa nila sa isa't isa; muli nilang nadama ang una nilang "kilig."
gabi na, puno pa rin nang masasayang ala ala ang paligid nila.
Neri: ganun ba?
Quin: Oo ganun nga.
dahan dahan niyang pinunasan ang kaniyang mga luha. puspos ng awa, at pang hihinayang.
Lumapit siya sa tabi at nagsabi, "mahal naman kita e, ayoko lang ipakita"
lumapit si mang nanding, "o, gabi na una na ako. umuwi ka na. baka maholdap ka pa dito. Nag-iisa ka pa naman"
"Masaya naman mag-isa di ba?" iiling iling na tinulak ni Nanding ang kariton ng Fishball.
All comments are moderated. Your comments will not appear here unless approved by the blog owner. Thank you.
Add a comment


