Mag Tunog Trip Tayo!

More Today Than Yesterday

Spiral Starecase

I don't remember what day it was
I didn't notice what time it was
All I know is that I fell in love with you
And if all my dreams come true
I'll be spending time with you

Every day's a new day in love with you
With each day comes a new way of loving you
Every time I kiss your lips my mind starts to wander
And if all my dreams come true
I'll be spending time with you

Oh, I love you more today than yesterday
But not as much as tomorrow
I love you more today than yesterday
But, darling, not as much as tomorrow

Tomorrow's date means springtime's just a day away
Cupid, we don't need ya now, be on your way
I thank the lord for love like ours that grows ever stronger
And I always will be true
I know you feel the same way too

Oh, I love you more today than yesterday
But not as much as tomorrow
I love you more today than yesterday
But only half as much as tomorrow

may Himno sa CHER Bus

Sabado nang gabi noon, abala ako sa pinakagusto kong gawin nitong mga nakaraang araw, ang pagtunganga sa labas mula sa bintana ng malamig na CHER BUS. Siyempre, marami na naman akong bitbitin noon, expected na yon  dahil Sabado (Kung di mo alam kung bakit, okay ritwal ko yon. Ibig sabihin, mag research ka sa National Library.) Ayokong maramdamang nangangarag ako, dapat relax lang.

Ayokong mabuwang dulot ng mga pangyayaring nagaganap sa aking kapaligiran, sa loob at labas ng aking sistema. Ayokong mangarag dahil lamang sa pag-iisip ko sa tambak na trabaho na naghihintay sa akin pag-uwi ko ng bahay. Ang dapat ko lamang gawin noong mga panahon na iyon, sa isip-isip ko, e ang mag-aliw, at aliwin at hayaang tangayin ang kaluluwa ko ng aking diwa.

 So, lumalalim na naman ang aking pagtatagalog. Pasensiya na, hindi dapat ganito ang bihis ng post kong ito. Ayun, so with my headset plus the radio phone ng aking moto, ay enjoy na enjoy ko ang trip na iyon. malapit na ako sa Magallanes. Dalawa lang naman ang radio station ko, LOVE RADIO, tsaka WROCK.

Ewan ko ba, pero masaya talaga ako sa kanila. I feel the comfort of their music, kahit minsan, malutong pa sa kornik ang joke sa Love RADIO, ayos lang. Green Peace naman ako e. hala nahahawa na ako!

 Si Ricahera ng LOVE RADIO ang nakasalang sa ere nang mga oras na iyon. 

Gustong gusto kong pinapatugtog ang "Sundo" habang nasa biyahe ako. Wala lang, tamang trip kase, pakiramdam ko eh, ako ang bida sa MTV ng Imago. Wala lang. 

Matapos ang Sundo ng Imago e, narinig ko na lang yung kanta. 

oo' yung kanta.

Ang ganda ng boses nung kumakanta.

Ang ganda ng lyrics ng kanta.

Ang ganda ng melody ng kanta.

Ang ganda ng indayog ng kanta.

Ang ganda ng pagkakaareglo nung kanta.

madaling tandaan yung tono ng kanta

Kanta. OO yung kanta. Hindi ko alam yung kantang yun. Di ko alam  kung sino ang kumakanta. Pero alam ko, narinig ko na 'yon. Oo' narinig ko na yon. Tiyak kong hindi iyon bunga ng aking minor alzheimer. 

Narinig ko na iyon, siguro, nung panahong napaka bata pa ako. Ewan ko kung anung taon, ewan ko kung saan. Ewan ko kung kailan, pero alam ko narinig ko na iyon. 

 Mula EDSA hanggang Pampanga, di na maalis ang tono ng kantang iyon sa isip ko. Hindi ko alam kung bakit ganoon. hindi ko alam kung anu un. May sumpa kayang dala ang kantang 'yon? Malay ko.

Matapos ang aking tatlong araw na LSS sa kantang to. 

Nahanap at natagpuan ko na rin sa wakas. 

Salamat sa aking mga kaibigan. Salamat sa Dios! 

Lamentations of the Soul

And the previous weeks of my life was really tragic, disaster and really a crappy one. But on the other hand, these last days, the wheel of fortune comes out to my life and blessed me with a great surprise. Without exaggeration, it seems like the real embodiment of joy happened in me and it came impulsively.

The past days and weeks of my life really gave me a panoramic view of who am I. –a worthless guy. In such instances of my life, I couldn't help but realize that I pictured myself as poppycock, balderdash, jabber, rabish and gobbledygook creature living in this planet.

I want to scream, to shout and to discharge all the things, energy and emotions on my system. I know that this things shouldn't happen. I know what is the right thing to do. I know it. I know it. I know what is right and what is wrong. But, I cannot refuse. I don't know how to say no, to decline.

I do not know what is happening to myself. One thing that I know is that I exist and painstakingly suffering the risk that I have chosen. One thing that I knew back then is that, I am suspended in the atmosphere, freely moving. And if these circumstances will linger, I would definitely deeply fall, tumble and go head over heels. The worst scenario that will really dump me.

I feel that I am helpless. I cried, but I choose that no one should see me. In which people that surrounds me will only see the "me" that is blissful, exultant. The sadness that surrounds me, kills me li'l by li'l. Until, I felt that tremendous grief, melancholic emotion.

I'm not an emo guy. And I hate to belong someday on that flock. But feelings really placed me into a place where I can not go. I am paralyzed.

But last Sunday while I am attending the Thanksgiving Session, all things turned out to be a sudden transformation. Because of the topic discussed by Bro. Eli, my spirit comes out to be delighted. I cannot explain the feeling, the emotion,that occupied myself. No words could elaborate all the thoughts that I understand on that day. Really a big and great blessing that God had given to me. It seems that on that time, on that day, on that circumstance, God speaks to me. Out from the heavens, I heard his voice. I heard HIM talking to me.

As the verses of the Bible were continually read by sis Luz and by Bro. Eli. My eyes turned to be watery. I want to cry. But I don't want. Many emotions intermingle with each other. I feel the joy in my heart. A feeling that I cannot explain. I felt God's grace on that time. I felt God's magnificent Love, and His Great Righteousness in that point of my life. I felt that the worries and pains on my heart turn to ease, turn to be healed.

I thank God because of these things that is happening to me. Know I really understand and realize how worthless I am and how Great is thy God of Israel. I know I am a sinner. A futile sinner that shouldn't be entertained by a great Master. But on that day, on that significant day. I felt His tender loving goodness and righteousness. And now I am grateful. Thanks to the Almighty God for His unspeakable gifts.

Now, I am ready to face the sinful society. And in God's grace I can do all this things with Him. I do not know what challenges would be the next. But now, I know where I fall.

Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.

Revelation 2:5

King James Version

Thanks be to God, and to the preacher that He sent to us. Thanks be to God. Thanks be to God. 

But if the wicked will turn from all his sins that he hath committed, and keep all my statutes, and do that which is lawful and right, he shall surely live, he shall not die. Ezekiel 18:21 King James Version

All his transgressions that he hath committed, they shall not be mentioned unto him: in his righteousness that he hath done he shall live. Ezekiel 18:22 King James Version

Batung-bato ka na ba? Rock-Rockan na! (Lundo)

Di ko na namalayan ang Oras habang binabasa ko ang libro ni Bob Ong.

Dinala ako ni Bob Ong sa isang lipunang tumatambad sa akin sa araw araw na hindi ko nabibigyan ng pansin. Isang katotohanang nasa paligid natin.

sapamamagitan ng Realismo ay lutang na lutang ang imahe ng isang kabataang PILIPINO sa panahong ito.

Mahirap, mayaman, kumakain ng daga o nagpapasasa sa PSP lahat ay may kwento.

Ginamit ng may akda ang bolpen ng mga balita sa radyo, telebisyon at pahayagan upang ilantad ang  nakaririmarim na kalagayan ng kabataan sa panahong ito. Isang kabataang hinubog ng isang mapaniil at di makatarungang lipunan, isang kabataang nasasadlak sa kahirapan na naging sanhi ng pagkapariwara ng landas datapuwat nagsusumikap, lumalaban sa daluyong ng sakim na kapalaran.  At sa huli, nangibabaw pa rin ang katotohanan na sila ay kabataan, mahina, musmos at api-apihan ng lipunang kanilang ginagalawan.

Wari ko'y umuulan ng mura sa Power books habang binabasa ko ang librong 'to. Tila binabad muna ni Bob Ong kanyang mga bida sa isang batyang mura, bago naging isang epektibong tauhan sa nobela. Mga salitang tila nakakapagpanting ng tenga datapuwat pambahay na kasuotan lamang sa isang Pilipinong totoo at di nagpapakitang tao. Mga salitang maririnig mo na sa umpukan ng mga kabataan sa iskwaters area o minsan pa ngay sa mga tambayan ng mga may kaya at mayaman.

Ipinakita rin dito ang kasalaulaan ng Pulisya. Mga nasa kapangyarihan na kunwa'y abala sa pagdakip ng masasama pero kubrador pala ang mga walangya, nakikishare pa sa kita ng mga snatcher. At kapagdaka'y sila pala ang magagaling.

Di maiialis ang isyu ng Kahirapan pag ganito ang mga topic ng nobela. 

para akong nasisiraan ng bait habang binabasa ang nobela, buti na lang at walang nakapansin nuon sa loob ng bookstore. Pinaghalong Comedy, drama at tragedy ang tangay tangay ng libro.

Di ko namalayan na matatapos ko nang basahin ang libro. at PAMATAY! talaga ang ending!

Kung titingnan mo sa mababaw na interpretasyon e mga tae na ayaw pang mamahinga sa kabilang buhay ang pinatutungkol ni Bob Ong sa pinaghugutan niya ng title ng kaniyang libro, pero kung sa isang malalim na pag-uusisa e makikitang ang tunay na lundo nito ay nagtatapos sa atin, sa bawat isang kabataang bida sa kani-kaniyang buhay.

Bibigyan ko ng 8 star ang nobela, mga 8.5 pa nga.

Pinakilala niya ang mga tauhan sa isang kakaiba at mahusay na paraan

kawawa naman si AMADEUS

nakakainis nga lang ang ending para kay Cyrus,

Pero panalo din ang pag ganap ni Aling Sendang

at sa iba pang SABOGALOIDS na karakter! the best ka BOB ONG!

Kung ISa kang ABNORMALITE! nakahanap ka na ng katapat mo. kaya payo ko! basahin mo rin 'to! pero wag mo kong 2laran. Bilihin mo!

Batung-bato ka na ba? Rock-Rockan na! (Unang Romano)

Setyembre na ngayon, Buwan ng Kabataan, Buwan ng isang aggresibong henerasyon

Palaban, emosyunal, makatotohanan at may puso. Ito ang handog ni Bob Ong sa Kabataang Pilipino sapamamagitan ng kaniyang ika -anim na libro. — MAC ARTHUR

Palabas na ako ng PUP nang may makita akong isang stall na naman sa cat walk. Akala ko'y isa na naman itong stall ng mga Born again groups, Yoga Haribol, ng mga Aktibista, Ukay-ukay o Fraternity. Lumapit ako. Nagulat ako nang makita kong nakasalansan sa kanilang mesa ang mga libro ni Bob Ong at mga libro ng iba pang Filipino authors at Mabini Sessions (Libro mula sa mga likhang pang literatura ng ilang estudyante ng PUP).

Nagtanong ako sa babaeng nasa stall.

"MAC ARTHUR? Pang -anim na libro ni Bob ONg?"

"OO"

"Magkano?"

"Ah hindi po iyan binebenta, Bili po kayo ng ticket para manalo, yan po yung mga premyo" 

"Ngek"

napayuko na lang ako. Balang araw mababasa ko rin un.

Para makabili ng alarm clock na may blinker sa loob na kinaadikan ko sa tuwing napadadaan ako sa Bicutan o Alabang, nagpagabi muna ako sa Festi. Nagpalipas oras.

Naglibot, gumala, nag siesta, mag-isa

Dumaan muna ako sa POWER BOOKS, tumambad sa harap ko ang pinaka bagong aklat ni BOB Ong, ang MAC ARTHUR nga. BINGO! may nakita akong kopya nito na parang 20 tao na ang nakagamit at dahil sa pagtitipid e sa Power books na lang binasa ang libro.

so, Dahil sa hirap ng buhay. Binasa ko ang libro na iyon sa loob ng store. Lumupagi na ako sa isang sulok at sinimulang basahin isa na namang Obra ng isa sa hinahangaan kong manunulat.

Natapos kong basahin ang libro sa loob ng Humigit Kumulang Isang Oras.

Napukaw ang kaibuturan ng pagkatao ko.

Lumitaw sa aklat ang isang Lipunan ko, ang isang lipunan ng sambayanang PILIPINO 

ang FISHBALL sauce ko, patikim?

Inhale

Exhale

Inhale

Exhale

Palabas na sila ng Iskwela,

Akala niya ay isang pangkaraniwang pag-uwi lamang ang gabing iyon,
lalabas ng gate, ngingiti kay MAnong Guard at ihahanda ang sarili para hindi maholdap ng mga mapanganib na elemento sa Maynila.

Nakasabay niya si Quin, isang kaibigang nakakiligan din niya noon. May malaki itong bahagi sa kaniyang puso, di nga lang niya kayang maibulalas.

Quin: Fishball tayo

Neri: Cge, libre mo ko.

Quin: haha, di ka pa rin nagbabago. Tara.

Habang naglalakad sila sa kalsadang naging kaibigan na rin niya nang ilang taon ay napatingin siya sa mga bituin.

"Nakakapanibago" ani Quin

"Bakit naman," sagot ng nagmamaang maangang si Neri.

"wala naman, tingnan mo, di pa rin nagbabago yung lasa ng Fishball" sabi ni Quin.

"Oo nga, ewan ko kung anung hinahalo ni manong. Siguro nasa sauce" napangiti siya nang may nagpagtatakang nasabi ni Neri ito.

"Tara, upo tayo dun."

"San?"

"Dun O, sa may tabi ng bakery."

"Sige"

at ang bawat minutong lumipas ay nagmistulang mumunting galak na nabubuo at nahahanda nang maramdaman ng dalawang nilalang.

Tumingin si Neri sa kaniyang relo, pero nabanaagan lamang niya ito, naghahanap siya nang oras sa kaniyang relo pero wala siyang nasumpungang sagot. tanging tik tak nito ang tanging tumugon. "MAy relo ka pa" waring sagot ng mga kamay ng nito.

hawak pa rin nila ang stick ng fishball. naroon pa rin si manong guard. naroon pa rin si Nanding, ang fishballs at ang sauce, naroon pa rin ang mga bituin, ang buwan, ang payapang langit, at ang mapanghalinang haplos ng hangin sa gabi.

pinunasan ni Quin ang natirang sauce sa gilid ng kaniyang labi.

sa pag-uusap nila'y nalakaran muli nila ang pasilyo ng kanilang paaralan nung highschool; muli nilang natikman ang unang JS; muli nilang nalasap ang gulaman na sabay nilang iniinom habang nakatanaw sa palubog na araw; muli nilang nahawakan ang sulat kapwa nila sa isa't isa; muli nilang nadama ang una nilang "kilig."

gabi na, puno pa rin nang masasayang ala ala ang paligid nila.

Neri: ganun ba?

Quin: Oo ganun nga.

dahan dahan  niyang pinunasan ang kaniyang mga luha. puspos ng awa, at pang hihinayang.

Lumapit siya sa tabi at nagsabi, "mahal naman kita e, ayoko lang ipakita"

lumapit si mang nanding, "o, gabi na una na ako. umuwi ka na. baka maholdap ka pa dito. Nag-iisa ka pa naman"

"Masaya naman mag-isa di ba?" iiling iling na tinulak ni Nanding ang kariton ng Fishball.

Verbo

 Naghukay ako sa blog site ko sa friendster, tinamad akong gumawa ng bago kaya eto, copy-paste mode muna ako. 

As time goes by, many people, friends, colleagues, and acquaintances always seemingly ask me, why did I always tend to write or create posts and write-ups using the not so familiar or “out of this world” Filipino language. When they read my creations, they sometimes go crazy to understand the things, ideas and words they sometimes called “understandable.”

Well, haha. Sometimes, I refuse to answer them right away. First I ask my self. Do I need to explain all the things that I do, act or say? Do I need to keep on staying on the probable norms of every individual that I encounter in my life? Is it my responsibility to elucidate to you all the words that comes from my mouth? And the weird things that pop on my weird wits, maybe all those things are unmanageable, involuntary.

I remember, when I was in Secondary level of “learning”, my classmate told me, “Hey Robert, I come to think on the idea that maybe in the near future I will see you shouting at Mendiola, wearing black t-shirt and having some stubborn wounds, blood”/”Hoy Robert, alam mo naisip ko, pagdating nang araw, makikita kitang sumisigaw sa Mendiola, nakusuot ng itim na t-shirt at mayroong mga di matanggal na sugat, dugo.” He said that maybe because he and all my classmates back then are always used on my profound Filipino words. I cannot blame them, merely because like what my Professor in Physics 1 said “…naging estudyante ko, ayun natuto nang magsalita ng malalim na tagalog, tas ngayon namundok na.”/ “… she is one of my students back then,then she knows how to speak peculiar weighty tagalog words, and know she is in the mountain.”

I do not know where they get their thinking that only the activists have the right to choose those words. And relatively, we might go on to the conclusion that for you as a normal citizen of the republic, you shouldn’t be inclined speaking with those kinds of philosophical or heavy tagalog words. That principle is truly weird for me.   

One of the things that really bump my head every time I read our High school memorabilia, is the part of the book wherein some informal recognition was stated. And the part where citations for special students with special character where highlighted and will be passed to the next batch.

One of the lines stated there was: “Ang katatasan naman ni Robert Lue Asturias sa Wikang Filipino ay muling makikita kay… (I forgot the name of the guy)” And for that, maybe I should be proud of. To God be the Glory of course.

And that is me, should I say, like music those kinds of creations, essays, editorials, poems, short stories and writings that I made are like sweet melody into my ears when they are used with a bulk of figures of speech in the Filipino background. I am a kind of a writer that do not tend to spoon feed my reader. Sometimes, I should use those words to let them come to think on the unseen truth beneath them, and let them realize that they are a part of the ink I used in writing those creations. Judge it not with your eyes, but with the heart that can see the deepest meaning of a word.

Each and eveyone of us has strengths and weaknesses. But beyond all of this things one thing is Important. You should use these things in building the better you, touching someone's life and making it worthy in the Eyes of the Creator.

Nahihibang na AKO

 Ako'y Hibang sa Awit

Music by Ryan Cayabyab
Words by Jose Javier Reyes

May lamang awit ang hangin.
Kumukumpas, sumisipol.
Bubulong-bulong sa akin.
Umaatras, humahabol.

At kung sasabayan ng tinig,
Di mo naman makanta ito.
Siguro nga'y hibang ang himig
Nitong awitin sa ulo ko.

May tulang taglay ang hangin.
Sumisigaw, umuugong.
Katyempo ang kurap ng bituin.
Sumasayaw, gumugulong.

Ngunit kung sasabayan ng puso,
Di mo mahuli ang tono.
Siguro nga'y ganitong umibig,
Umaawit, parang luku-luko

Ano ba `tong nangyari sakin?
Nauutal, nabubulol
Nagpupumilit na umawit
Ngunit dila ko'y nagkanda-buhol

Pero kung sasabayan ng isip,
Di mo mahuling talaga.
Siguro nga'y ito ang pag-ibig
Na pilit kong ginawang kanta.

May lamang awit ang hangin.
Kumukumpas, sumisipol
Bubulung-bulong sa akin.
Umaatras, humahabol

At kung sasabayan ng tinig,
Di mo naman makanta ito.
Siguro nga'y hibang ang himig
Nitong awitin sa ulo ko.

May tulang taglay ang hangin.
Sumisigaw, umuugong
Katyempo ang kurap ng bituin.
Sumasayaw, gumugulong

Ngunit kung sasabayang ng puso,
Di mo mahuli ang tono.
Siguro nga'y ganitong umibig,
Umaawit na parang luku-luko

Umiikot, sumisirko,
Damdami'y di mapalagay.
Lumilipad ang puso ko
Sa awit na aking tangay.

Umiikot, sumisirko
Damdami'y di mapalagay
Lumilipad ang puso ko
Sa awit na aking tangay

Monte sa Lupa, Aking Minumutya

Naglalakad na ako pauwi mula sa Lokal. Umaambon pero di na ako nagpayong, hassle. Papunta na ako sa mercury drug para aliwin ang aking sarili, para bumili ng aking kinaaadikan nitong mga nakalipas na araw, Cloud 9.

lumabas akong malungkot dahil walang Cloud 9 sa loob, papunta na akong Mightee Mart para subukan namang doon maghanap ng aking sweety thing nang bumulaga sa akin ang isang  malaking tarpaulin

"We will work together to make a Better Muntinlupa.   –Mayor Aldrin San Pedro" 

kulay Dilaw ang background, at naka tindig ito sa dating kinatatayuan ng Family Picture ni Fresnedi Nuon na naging freedom board na rin sa ibang nagpapapansin na business firms. 

Muli na namang naglikot ang aking makulit na kaisipan at nanghinayang sa nasunog na munisipyo ng Muntinlupa. Medyu kakaiba ang mga nangyayari sa lungsod, simula nang mapalitan ang alkalde ng lungsod e mistulang nagbabagong bihis ang Muntinlupa. Kulay berde, to be specific, dahil green ang theme ni Aldrin.

Nakakalungkot dahil medyu napamahal na rin sa akin ang munisipyo, maliban sa halos araw araw kaming nagkikita dahil trapik sa tapat nya palage, e madalas kami dito noong ako e nasa elementary at Highschool pa. dito kase dinadaos ang mga contest achuchuchu..

Narito ang ilan sa mga dahilan umano ng pagkasunog ng munisipyo ayon sa nasagap kong tsimis, este balita, (paunawa: ang ilan sa mga babanggitin ay walang katotohanan, bunga lamang na malikot na kaisipan, mula sa )

• Arson, sinadya umanong sunugin ang Munisipyo dahil sa ilang anumalyang unti-unting natutuklasan ng kasalukuyang administrasyon mula sa kampo ni Fresnedi
• Isang aksidente umano ang nangyare, dulot ng pagkasunog ng mga kabahayan sa likod ng Munisipyo
• May natagpuang make-up kit si Aldrin sa Office of the Mayor na pag-aari umano ni Fresnedi?
• May nakapasoki umanong mga HATOR sa loob ng munisipyo.
• Naglaro umano ng lutu-lutuan ang ilang staff bunga ng pagkabagot sa paghihintay ng ending ng Jumong
• May nakapagsabi naman na balak lang magkaroon ni Aldrin ng magarbong munisipyo, kaya ayun, saya!

Too much for those craps.

Just Read these News posted days ago for more informations regarding this matter.

Dagdag na pulis sa Munti hiniling sa Malacanang

from GMANEWS.TV

08/06/2007 | 01:19 PM

Habang pansamantalang pilay ang operasyon ng lokal na pamahalaan dahil sa sunog nitong Biyernes, hiniling ni Muntinlupa City Mayor Aldrin San Pedro sa Malacanang na dagdagan ang mga pulis na nakatalaga sa syudad upang mapanatili ang kapayapaan sa lugar.

Ayon kay San Pedro, malaki ang hinala niyang ang dalawang insidente na naganap noong mga nakalipas na linggo ay nilalayong maantala ang operasyon ng lungsod.

Hindi na ipinaliwanag ni San Pedro ang dalawang insidente na tinutukoy. Nang mga nakaraang buwan, si City Administrator Roberto Bunye, pamangkin ng tagapagsalita ng Pangulo at dating alkalde ng Muntinlupa na si Ignacio Bunye, ay nabaril at nasugatan sa isang pananambang.

Ang isa pang insidente ay ang sunod sa city hall na tumupok sa mga opisina na may mahahalagang dokumento.

"I will ask her to augment the PNP forces here. Almost a month after I took office, there have been at least two incidents here," sabi ni San Pedro sa isang panayam ng dzRH radio, ilang sandali bago ang nakatakdang pagbisita ni Pangulong Arroyo sa mga lugar na nasalanta ng sunog.

Nitong Linggo, sinabi ng alkalde na may hindi kilalang lalaki ang tumawag sa kanya at nagsabing susunod na ang public market, na marahil ay susunugin din.

Ang sunog sa munisipyo na umabot sa general alarm ay nagsimula bandang 11:30 ng umaga noong Biyernes at naapula bandang alas-3 ng hapon.

Ayon kay San Pedro, naganap ang mga ganitong insidente matapos simulang tingnan ng kanyang administrasyon ang mga anomalya ng nakaraang panunungkulan ni Mayor Jaime R. Fresnedi.

Sa Muntinlupa public market lamang diumano, tumaas ang kita ng lungsod mula P40,000 kada araw hanggang P200,000 kada araw bunga ng pagsasaayos nila ng mga transaksyon doon.

"Now that we're cleaning up the transactions of the past administration, the incidents started. I suspect those behind the irregularities don't want us to find out, so they're trying to distract us," aniya.

Inutusan ni San Pedro ang lokal na fire department upang imbestigahang mabuti ang naganap na sunog.

Batay sa isang ulat na nakarating sa kanya, may isang tao ang dinala na sa presinto upang imbestigahan matapos hamunin ang isang empleyado ng munisipyo na bayaran siya kung ayaw magkasunog sa lugar.

"We picked up the guy for questioning after he told an employee of city hall to 'massage' him (masahehin mo ako) or there will be a fire," aniya.

"I told the local fire chief to dig deeper and see if there are personalities behind the fire," idinagdag nito.

Humingi na rin ng karagdagang pondo ang mayor sa Pangulo para sa pagpapatayo ng bagong munisipyo sa Filinvest Alabang.

Idineklara na ng lungsod na nasa state of calamity ang munisipyo.

Sinabi ni San Pedro hindi makakikilos ng maayos ang mga empleyado sa city hall matapos ang sunog, bagamat may mga ginawa na silang hakbang upang magpatuloy pa rin ang operasyon ng lungsod.

"At least each department has functioning staff. Operations will not be totally paralyzed, we made sure of that last weekend," paliwanag niya.

 More? eto pa

From http://www.muntinlupacity.gov.ph/

NEW CITY HALL TO GO UP IN MUNTI

Priority project is centerpiece of San Pedro agenda on good governance

July 31, 2007 – Tuesday

News released courtesy of Public Information Office

For ref: Please call Tez Valencia at 862-49-26

---

If things go according to plan, by next year, Muntinlupeños will be transacting business with the City Government in relative comfort – inside the comfortable confines of a spanking new City Hall.

 

Muntinlupa City Mayor Aldrin San Pedro revealed this and several other priority projects which he intends to implement in the next few months during a department heads’ meeting recently.

 

San Pedro cited the need for a new City Hall that will be adequately equipped with telecommunications equipment, up-to-date and user-friendly facilities, provisions for future expansion, and access to the disabled.

 

The new building, according to San Pedro, is intended to reflect the values of transparency and good governance, which are the prime agenda of his administration.

 

The mayor is aiming for the construction of the new City Hall to start early next year.

 

Plans are also being considered for the relocation of the National Statistics Office (NSO)-Muntinlupa Satellite Branch to a bigger building that can comfortably accommodate the hundreds of applicants who transact business with the NSO everyday.

 

The NSO-Muntinlupa serves Muntinlupeños as well as residents from San Pedro, Biñan, and cavite who come daily of its services.

 

San Pedro is also planning to rehabilitate the National Road with new asphalt overlay and street lighting in the coming months as part of his program to improve the City’s main road artery from Tunasan to Alabang.

 Medyu ala Darna naman ang pangulo at super to the rescue sa nasunog na munisipyo

http://philstar.com/index.php?Metro&p=49&type=2&sec=26

GMA donates P50 M to Muntinlupa
By Rhodina Villanueva
Tuesday, August 7, 2007

President Arroyo has extended a P50-million donation to Muntinlupa City following a fire that razed the city hall and nearby houses last Friday.

Mayor Aldrin San Pedro said the President, who was in Muntinlupa yesterday to check on their situation, immediately ordered the budget department to produce the amount so that the city government will be able to use it for rehabilitation and repair activities.

“The said amount falls part of the Special Allotment Release Order. Around P35 million will be used in the repair of the city hall while the remaining P15 million will be used to purchase equipment as well as other facilities necessary for the resumption of the normal operations of the city government,” he said.

He said the restoration of the burned building will be undertaken within 45 days.

The funds, according to Malacañang, will be sourced from the calamity fund under the 2007 national budget.

The President called for a deeper probe into the cause of the fire. She was accompanied by Vice President Noli de Castro, Metropolitan Manila Development Authority Chairman Bayani Fernando, Budget Secretary Rolando Andaya, MMDA General Manager Robert Nacancieno and Muntinlupa Rep. Rufino Biazon during her visit in the city yesterday.

Andaya said the funds will be released as soon as construction starts. He said he was informed by San Pedro that it would take around two and a half years to complete the reconstruction of the city hall building.

Andaya assured Muntinlupa officials that the national government can provide them with more funds if the P50 million turns out to be insufficient.

The blaze, which reached the general alarm, broke out at about 12:05 noon Friday. It also affected nine houses behind the city hall building. It was estimated that the damage caused by the fire was more than P100 million. At least five people were hurt in the fire.

Arson investigators initially reported that faulty electrical wiring originating from a post near one of the burned houses, caused the blaze.

However, San Pedro said the police is now investigating a former city hall employee who was heard saying to another employee, “Masahihin mo nga ako at baka mamaya ay may sunog na ulit (Massage me or there might be another fire).”

“He could be joking but we can’t just let that comment go unnoticed. He will be subjected to further investigation,” San Pedro said, adding that they cannot yet divulge the identity of the person.

The official also expressed alarm over a phone call received by policemen at the Alabang precinct last Friday that the arsonists’ next target is the city public market. “That is why a heightened alert was also declared in the market area and I have ordered the deployment of a number of firemen there,” he said.

San Pedro said a chemical analysis of the ashes and fire debris is also being undertaken since this will help investigators determine what really triggered the blaze.

He already gave the city architect instruction to immediately prepare the design for a new city hall building they are planning to put up at the Filinvest area in Alabang.

For the meantime, several of the city’s offices will be housed in another building within the city hall complex. – With Marvin Sy

 kaya Ingat lang mga kabisyo, at maghanda sa mga susunod na mangyayari, malay mo may makakita naman kay Godzilla na sinisira ang Festival Mall o kaya naman e matagpuan si King Kong na binibira ang Metropolis, o di ba. Saya!

Juwan aneks Juwisa (i)

Agosto, buwan ng wika. Buwan na nagbibisibisihan ako sa iba't ibang aktibidades ar palatuntunan sa eskwela nung HS. pero bago natin sariwain at ipagdiwang ang marangya at mayamang wika ng ating sintang Pilipinas, narito muna ang aking panimulang panunuluyan sa inyong maharot na langaylangayang kaisipan. . .

 >>> dalawang Hunkistang men nagchichiswisan:

 

Macho: Buket di mo chinuva yung girlalet? Malaki naman ang susey ng lola mo ah

 

Hunk: Bet nga dude sa juging o dedelyas susey ever, melanie marquez naman sa brainwaves, wis na…

 

 

>>>Jaworski (while coaching):    

Ok pudlaterz, kiver sa kalaban, just focus, wis natin afford na ma-out sa banga. O ikiws, ishoot mete yung last free throw anetz..Getlakin nyo ung last freetrow. Windangin yung mga julaban. Ok getsungin ang gold to the highest level mga churva!  Gow lang.           

 

 

 Valer kuberch

Valer kuberch
kahit jutay
ang julamantrax donchi
ay anek-anek!
Nyongkamas
at nutring,
nyogarilyas
at kipay
nyitaw, nyotaw, jutani!
Kundol, jutola,
jupot jolabastrax,
at mega join-join pa
jobanox, nyustasa!
Nyubuyax, nyomatis,
nyowang at luyax
and around da keme
ay fulnes ng linga!
 

-bahay kubo, gay version

Patunay lamang ito na ang Wika ay buhay…

Carry pa? =)

:::Kwentong DragonFLY:::

turn edit on. edit page title. the pilgrim. basura. bura. isip.

…

pagkatapos ng tatlong tuldok na yun, wala pa rin akong na isip.

isip ule.

…

kwentong tambay

edit page title. tipa. kwentong tambay 

d pede. d namn ako tambay, adventurous nga ako dba.bura ule. basura.isip 

…

tutubi.weird.

tuldok. tuldok. tuldok. 

…

oo nga tutubi. tama.

biglang nanariwa sa aking isipan ang isa sa mga paborito kong nobela. Ang Tutubi Tutubi, Wag Kang Magpahuli Sa Mamang Salbahe. nagkatagpu kami ng nobelang ito nung nasa high school pa ako. enjoy cia basahin. isang nobela ni Jun Cruz Reyes na ginamitan nya muli ng estilong satire gaya ng kanyang maikling kwentong utos ng hari.

Tutubi, Tutubi, Wag Kang Magpahuli sa Mamang Salbahe (UP Jubilee Student Edition)
Ni Jun Cruz Reyes
University of the Philippines Press
Copyright 2004
ISBN: 971-542-448-1
5×8, 224pp

Ang Tutubi, Tutubi, 'Wag Kang Magpahuli sa Mamang Salbahe ay pagtatangka ng awtor na isalaysay ang mga unang araw ng batas militar "sa panahong hindi puwedeng sabihin nang deretso ang nasa isip." Bunga ito ng kanyang eksperimento sa paggamit ng satire upang masabi ang bawal "nang hindi makakagalitan" o sa paraang matatawa lang ang nakarinig (mula sa Paunang Salita ng may-akda). Nanalo ang nobelang ito ng grand prize sa Palanca noong 1982. Unang inilathala ng New Day Publishers noong 1987, nagkamit din ito ng National Book Award mula sa Manila Critics Circle.

kapanapanabik ang mga eksena sa bawat pahina ng nobela. d pa ako nabubuhay nung martial law. at di ko sinubukang mangarap sa mga oras na iyon na bawal kang magpagabi sa lansangan. aba di pwede Iyon ngayun ano. baka kada may function e nasa kulungan ako kinabukasan. kaya sapamamagitan ng nobelang ito e parang nakarating na rin ako sa bahaging iyon ng kasaysayan. nag ala tv show na "Bayani" na naman ako habang nag-iisip. masyadong malayo ang narating ng nobela. may paliguy liguy. 

may mga tagpong nakakatawa. ang mga karanasan nya sa kamay ng mga pulis; ang paglalakad niya sa maynila. Nang mapansin niyang CCP na ang dating bahagi ng anyong tubig. naroon ako. nang mag-isa siyang manuod ng sine. nang kumain siya nang mag-isa sa karinderia at naharas siya ng isang matandang puta. naroon din ako.  Nang ikwento nya isa-isa ang mga kaibigan niya, at nang dahil sa gutom ay kumain sila ng kangkong sa tabi ng kaibigan niya, naroon ako. nang himatayin na si Jojo dahil sa sobrang gutom, naroon ako. Sabi sa inyo may pag ka bayani program ang mga eksena e. at marami pang masasaya at malulungkot na tagpo sa nobela. Basahin nyu na lang  at tiyak maeenjoy Kayo.

well, dun ko hinugot ang bagong titulo ng blogsite kong ito.

pero may twist,

nitong umaga kase, naalimpungatan ako dahil sa balasubas kong pusa. nagising ako dahil sa likot niya sa kama ko. nagising ako, at nakita kong may kagat na tutubing kalabaw sa bibig si migs. hayop na pusa, parang di pinapakain. napaisip din ako bigla, napatigil. pinapakain ko nga ba cia? ilang sandali akong natunganga. 

sinampal kong muli ang sarili ko. sinaway ko na rin si migs habang masaya niyang pinaglalaruan ang tutubing kalabaw.

wala nang malay ang kawawang tutubi.

nag-orasyon na ako.

matapos ang ritwal, pinagmasdan ko muli si migs habang pinaglalaruang walang sawa ang tutubing wasak wasak na ang pakpak. anu nga ba naman ang laban ng pakpak niya sa matatalas na kuko ni migs. walang awang hayup laban sa walang buhay na nilalang. 

matapos ang pagninilay, napabuntong hininga ako. nasabi kong mukha rin pala akong tutubi, mahina, walang magagawa. walang magagawa kung wala ang pakpak. di makalipad,  kung walang pakpak. di makalaban kung wala ang pakpak.

di man ako maya,di man ako agila. makalilipad din ako.

di man ako monkey-eating eagle, makalilipad pa rin ako gaya ng australian hawk

di man ako si pigeotto, kaya kong lumipad gaya ni butterfree

di man ako gaya ng kalapating pinapakawalan pag may kasal, alam ko makalilipad , ako gaya ng love birds na nakalilipad pag pinapakawalan sa hawla ng makukulit na kapit-bahay namen.

pero alam ko kaya kong lumipad ng mataas, gaya ng mga pulang tutubi sa PUP na nakaaabot lampas 6th floor, mga mala mulawin.

kaya kong makalipad kahit mahina ang pakpak. basta't may tumutulong sa akin.

mararating ko ang narating ng kaibigan kong agila at maya.

kaya kong lumipad. 

Lahat ng mga bagay ay aking magagawa doon sa nagpapalakas sa akin.

Mga Taga-Filipos 4:13

Ang Dating Biblia

wag lang akong magpapahuli sa pusang salbahe. 

edit on. edit page title.

 Tutubi, Tutubi  'Wag Kang Magpahuli  sa Pusang Salbahe

Kapusungan

Death is certain but the Bible speaks about  untimely death! 

Make a personal reflection about this……

Very interesting, read until the  end…..

 It is written in the Bible (Galatians 6:7):

 "Be not deceived; God is not mocked:

 for whatsoever a man soweth,  

 that shall he also reap."

Here are some men and women who mocked God:

John Lennon  (Singer):

 Some years before, during his interview with an American Magazine, he said:  

…"Christianity will end, it will disappear. I do not have to argue about that. I am certain.

Jesus was ok, but his subjects were too simple,   Today we are more famous than Him" (1966).

Lennon, after saying that the Beatles were more famous than Jesus Christ, was shot six times.

Tancredo Neves  (President of Brazil):  

During the Presidential campaign, he said if he got 500,000 votes from his party, not even God would remove him from Presidency.

Sure he got the votes, but he got sick a day before being made President, then he died.

 Cazuza  (Bi-sexual Brazilian composer, singer and poet):

 During A show in Canecio (Rio de Janeiro), 

 …while smoking his cigarette, he puffed out some   smoke into the air and said: "God, that's for you."

 He died at the age of 32 of AIDS in a horrible manner.

The man who built the Titanic

 After the construction of Titanic, a reporter asked   him how safe the 

Titanic would be.

  …With an ironic tone he said:  "Not even God can sink it"

The  result:   I think you all know what happened to the Titanic.

Marilyn Monroe  (Actress)

She was visited by Billy Graham during a  presentation of a show.  

He said the Spirit of God had sent him to preach to her.  

After hearing what the Preacher had to say, she said:  

"I don't need your Jesus".

A week later, she was found dead in her apartment. 

Bon Scott  (Singer)      

The ex-vocalist of the AC/DC. On one of his 1979 songs he sang:  

"Don't stop me, I'm going down all the way, down   the highway to hell".

On the 19th of  February 1980, Bon Scott was   found dead, he had been choked

by his own vomit.

Campinas  (IN 2005)

 In Campinas, Brazil a group of friends, drunk,  went to pick up a friend…..

 The mother accompanied her to the car and was  so worried about the drunkenness of       her friends and she said to the daughter holding her hand,

who was already seated in the car:

"My Daughter, Go With God And

 May He Protect You…"

She responded: "Only If He (God) Travels   In The Trunk, Cause Inside Here…..   It's Already Full"

Hours later, news came by that they had been  involved in a fatal accident,

everyone had died, the car could not be recognized what type of car it had  been, but surprisingly, the trunk   was intact.

The police said there was no way the trunk could  have remained intact. To their surprise, inside the trunk was a crate of  eggs, none were broken.

Christine Hewitt (Jamaican Journalist and entertainer)

Said the Bible (Word of God) was the worst book   ever written.

In June 2006 she was found burnt beyond  recognition in her motor vehicle.

Many more important people have forgotten that  there is no other name that was given so  much authority as the name of Jesus.

Many have died, but only Jesus died and rose  again, and he is still alive.

                "Jesus"  

P.S: If it was a joke, you would have sent it to everyone.  

So are you going to have courage to send this?.

I have done my part, Jesus said 

"If you are embarrassed about me,

I will also be embarrassed about you  before my Father."

nang lumigaya

And yes, I was late yesterday. But in God's grace, my professor in Electromagnetics is not yet around.

Non sense. 

Enough on that.

This post is really about the buzz that keeps on  annoying my free spirit while Im on the bus this morning. I Hope that you can get something out of this selection.

*************************************************************************************************************************************************** 

*************************************************************************************************************************************************** 

 MINIMITHI
(DESIDERATA)
Salin ni Pete Lacaba

Lumakad nang mahinahon
Sa gitna ng ingay at pagkukumahog, at alalahanin
Ang kapayapaang maaaring makuha sa katahimikan.

Walang isinusuko hanggat maaari,
Pakitunguhan nang mabuti ang lahat ng tao.

Sabihin ang iyong katotohanan nang tahimik at malinaw;
At makinig sa iba, kahit sa nakayayamot at mangmang;
Sila man ay may kasaysayan.

Iwasan ang mga taong mabunganga at palaaway,
Sila'y ikinaiinis ng kalooban.

Kung ihahambing mo ang sarili sa iba,
Baka yumabang ka o maghinanakit; sapagkat laging
May lilitaw na mas mahusay o mas mahina sa iyo.

Ikalugod ang iyong mga tagumpay at saka mga balak.

Manatiling interesado sa iyong hanapbuhay,
Gaano man kaaba; ito'y tunay na ari-arian
Sa pabago-bagong kapalaran ng panahon.

Maging maingat sa iyong negosyo;
Sapagkat ang daigdig ay puno ng panlilinlang.
Subalit huwag maging bulag sa kabutihang makikita.
Maraming nagsisikap na makamit ang mga adhikain;
at sa lahat ng dako,
Ang buhay ay puno ng kabayanihan.

Maging tapat sa sarili. Higit sa lahat, huwag magkunwari.
Huwag ding libakin ang pag-ibig:
Sapagkat sa harap ng lahat ng kahungkagan at kawalang-pag-asa,
Ito'y lagi't laging sumisibol, tulad ng damo.

Tanggapin nang mabuti ang mga payo ng katandaan,
Buong-giliw na isuko ang mga bagay-bagay ng kabataan.

Pag-ibayuhin ang lakas ng loob,
Ito'y pananggalang laban sa biglaang kasawian.
Subalit huwag ikaligalig ang mga haka-haka.

Maraming pangamba ang likha ng pagod at pangungulila.

Bagamat kailangan ang sapat na disiplina,
Maging magiliw sa sarili.

Ikaw ay supling ng sanlibutan.
Katulad ng bituin,
May liwanag kang taglay.
At anupaman ang iyong gawin,
Itong sanlibutan ay narito
Sa paligid mo.

Kung gayon, pakisamahan ang Panginoon,
Anuman ang pananaw mo sa kanya.
At anuman ang iyong pinagkakaabalahan at minimithi,
Sa maingay na kalituhan ng buhay,
Pakisamahan ang iyong kaluluwa.

Sa kabila ng lahat ng pagkukunwari, kabagutan,
at gumuhong pangarap,
Maganda pa rin ang daigdig.

Mag-ingat. Sikaping lumigaya.

—————————————————————————————————————————————————————————–

Ito'y alay ko sa mga kaluluwang tinitigang ng malamlam na init ng araw. 

Ikaw, Ako Magkakapatid

Himig Kristiano, awit ng Kaligtasan

Meteors hark Backing my Cerebrum

When GMA Network told the whole Nation that they are going to re live the spirit of the so called “The Firstborn of the Philippine Asianovelas”, my mind traveled across the hour glass of my life. It sets my whole being again into a country bombarded by the F4 Fever, and the Meteor Garden Attack.

 

I grabbed this Video that truly reminds me of the Meteor garden and F4 Phenomena that really rocks our MunSci Life. We dedicate this to Binibing Calado for inspiring us, molding as, and sharing her Jerry Yan true to life Love story. Thanks Shinji for making this unscrupulous Video. =)

That time, as I remember I was a junior student in our beloved school by the bay. Yeah right, and on those times, the community and even the whole country always dragged their feet to come home as early as five thirty in the afternoon just to view their favorite Asianovela. Seemingly, the whole country’s clock always stops when the hands of the clock in Manila City hall reaches the most waited moment of every Filipino.

One thing that I also remember is the moment when my friends and I had this summer outing in Morong, Bataan. All things were moving and doing well. The weather, the temperature and the beach were fine. The people, having their summer escapades from Manila, were enjoying the sun’s blessing in the months of summer. When the sun is now finding its way to take a rest and the mystical sunset was embraced from the horizon to the shore, I was surprised when I found out that I was the only being taking the pleasure of the beach. And when I looked on the mini hotel lobby facing the beach, every one was so deliberately watching their favorite Meteor Garden. No one was caught blinking while watching the drama on the television. The beach goers, the staffs from kitchen up to the administrators of the resort and the people that come out from no where, everyone was relatively hooked on the show. The merriment was stopped, but not totally bunged; it is now stirred on the kissing scene between Dao Ming Zi and San Cai.

I know that my teachers in my High School Alma Mater were great educators. I learned their lessons not because I want to but because we all want to because of their fancy teaching techniques, ideas and concepts.

But one thing that I cannot forget on them is the time that they are really addicted to Meteor Garden, not only to the story but it extends to the personal being of the characters.

One of my instructors, whom I adore most *because of her passion to her profession, nothing more* was deeply hooked to the society’s apple of the eye on that time. She has a huge wallpaper of Dao on her cubicle room, a mug personalized with Dao’s name painted on it, and a lot of Dao’s photos, carefully framed and displayed so heartedly.

Our class in World history, with her, usually ends with the meteor garden dialogues. Even the topics from great Athens, the Mesopotamia, the middle ages, the Mesoamericans, the Glory of Rome, the Lutherans, the Hundred years war in France, and until the modern World, all ended with Dao Min Zi and her admirations to Him.

But do not think that It ruins our class , instead, it totally helped us to make her subject more enjoyable, and helped us to comprehend on the topics easily. The reason is that, we feel the subject more enjoyable when there is no cloud of pressure that is above us. We learned a lot from the subject, *try me.haha* and also we enjoyed the life she shared on us, including her life as a Dao Ming Zi fans Club Philippine Chapter member haha, her first handshake with Dao and the moment she was totally in loved with Dao when she was embraced by Jerry Yan during his Bench Model Search here in the Philippines.

And that story is too long to be placed on this post. Just ask her na lang, and she will tell the whole story completely as if you are watching the scene right in front of you. After doing so, once she tell you that it is her birthday today, think twice. Haha peace ma’am.

She influenced most of the class, and even the whole faculty including the Principal *laughs*. Oh how I miss those days.

These things really bounced back to my mind whenever I see GMA’s teaser on Meteor Garden. I will treasure those moments. And as the Meteor Garden relives the spirit of the story, the happiness it brings to Filipino’s hearts will still smear on the history of anyone’s reminiscence.

Merror + Fud + EB = Layf

Hindi na siguro makukumpleto ang tanghalian ng isang Pilipino, kung di siya nakakapanood ng isang variety show.  Sa Pilipinas lamang tumatagal ang isang variety show na halos bumibilang pa ng 25 pataas na taon sa ere. 

Masarap nga namang kumain na habang nabubusog ka na, ay pansamantala ka pang nakalilimot sa iyong mga problema dulot ng isang programang nakadudulot ng isang masarap na ngiti sa iyong mga labi.

Minsan, napatigil ako sa isang carinderya, natural may mga ulam, may kanin, at may telebisyon. Pero nagtanung ako sa sarili ko nang may makita akong isang salamin sa loob. 

may barberya din ba sa loob?

Ewan

E bat may malaking salamin?

Para siguro makita kung gaano kalaki ang subo 

**tawanan

Siguro nga  

Pero bat ganyan kalaki? Parang pang parlor.

E siguro ay may sideline yung karinderya sa tanghali, sa gabi, parlor. ganun lang. Simple lang diba?

Huh? weird.

Nagtataka lang ako dahil sa halos lahat ng karinderya na naraanan namin ay may mga malalaking salamin sa loob.

Nagnilay. Ngumiti.

Siguro nga, kailangan ang salamin. Dahil ang Buhay ay isang variety show.

Sa Variety show, masaya ang buhay. parang walang lugar ang pagmumukmok. Parang buhay mo. parang buhay ko. Na sa Araw araw ay kailangan mong isuot ang ID mo, este ang isang masayang ngiti. Dapat daw nakangiti palagi, para swertehin sa buhay, para manalo sa LAban o Bawi o sa On the Spot Jackpot. 

Sa Variety Show, hindi mo alam kung ano ang ilalabas ng mga roleta. di mo alam kung anung swerte o kamalasan ang ilalabas ng mga araw mo. Minsan maganda, pero sa isang mahirap, swerte na kung may matanggap kang limang daang piso pauwe.

Sa Variety Show, walang puwang ang antok. Dahil kapag inantok ka sa buhay, wala kang mapapala. kahit mga kangkong sa sapa e di ka uubra. bawal maging tamad, bawal antukin.

Sa Variety Show, maraming tanung na dapat sagutin para manalo, para magkaroon ng direksyon ang buhay mo kailangan mong sumagot sa mga tanong na magdidikta ng paroroonan mo. kung tataktak ka ba o tatakbo.

Sa Variety Show, may baon ka dapat na talino, kung hinde baka english lang ng yungib ay di mo pa alam. kahit kapirasong talino dapat mayroon ka, dahil baka di mo na namalayan na laslas na pala ang bag mo, wala ka na ngang cellphone, wala ka nang pera.. kumalat pa sa kalsada ang make up kit at mga gamit na laman ng bag mo.

Sa Variety Show dapat may sponsor ka ren. kailangang magpatalastas. mambola ng manonood. kailangang ita tak sa isip ng nakasalubong mo na ang sabong A ay mas magaling kaysa kay sabong B.

kailangang bolahin ang tao na ang pananaw ko ay tama at mali naman ang sa iyo dahil ang pananaw mo ay mali.

Na kailangang araw araw ay mapaniwala mo na ikaw si superman at kaya mong baliktarin ang ikot ng elektric fan.

Sa Variety show, meron ding drama. gaya ng buhay mong puno ng kadramahan. Na pwede nang ipantay sa dramathon sa Hapon.

Sa Variety Show ang tangi mo lamang anting anting ay ang lakas ng loob at gabay ng Poong Maykapal upang manalo at mag uwi ng limpak limpak na papremyo at salapi. Isang supot at isang sakong Lakas ng Loob at Siyempre ang walang kapantay na paggabay ng MAykapal upang mapagtagumpayan mo ang malalaking hamon ng Variety Show ng iyong Buhay.

Nalaman ko na kung bakit may salamin, kung bakit may telebisyon, may kanin at ulam, at isang variety Show.

Na sa tuwing isusubo mo ang pagkain na buhay ng iyong katawan ay malalaman mong Aba! Variety Show ang palabas sa Salamin.

tuldok.

Dapat kasi talaga nag Filipino Major ka e.

ayoko nga nun, walang pera. pwede ba tigilan nyu na ako.

Sayang, e di sana katulad mo na ako ngayun, after several years.

kalilimutan ko ng gusto kong magturo

Ba't di mo subukang magpasa sa Panday Lipi

huh? anu yun

wala ba nun sa PUP?

medyu narinig ko na nga pero, hay.. di kaya ako magaling..

subukan mo lang malay mo, matanggap ka..

Hmm.. utang na loob! 

Tagged: 15 Weird Things About Me <labinlimang Wirdong bagay tungkol sa Akin>

1. Nagpupunta lang ako minsan sa Library para magbasa ng mga bandalismo na nakasulat sa study table. nakakatuwa kasing basahin, lalo na yung mga sagutan nila.

2. I treat some vandalism as a sort of entertainment, or should i say, i see them as a work of art.

3. I love to kiss my cat's nose and even his/her mouth.

4. Trip kong kumain ng Calamares na sinusubo ng buo yung pusit tas without chewing it nilulunok ko lang sya. nakakagutom.

5. Nakakapag day dreaming ako kahit nakamulat. One time, nahuli kong tinitingnan ako ng prof ko habang sinasagawa ko iyon, di niya alam nakatapos na ako ng kwento sa panaginip ko.

6. I always drink milo every breakfast, lunch, and even dinner.

7. Because of the above statement, "Kuya Milo" ang alias ko sa classroom.

8. Some of my classmates call me "kuya barbara celarent" because of a thing in my logic subject that helped us memorize the syllogism thing.

9. I really love to sniff the albatross thing in our bathroom. it smells like heaven. Adik?

10. When I hate a song
(more…)

Isang Araw at Anim na Hamog

Naglalakad ako sa isang eskenita sa ilalim ng isang nakatirik at nangangaso ngasong araw. Waring sa bawat paghakbang ng aking paa ay isang nakapupugnaw na hangin ang humahampas sa magkabila kong pisngi. Di pa rin nagbabago, gaya pa rin ng dati. kasabay ng pag-indayog ng aking mga kamay sa paglakad ay gayon ang isip at diwa kong kumakandi kandirit.

Tinalunton ng malikot kong diwa ang hamog na madalas kong kausap noong bata pa ako. Ang  hamog na taga aliw ko sa tuwing pinapalo ako ni ama dahil sa pagtawid ko sa "kabilang pader." Nananabik ako sa kanya na
(more…)

Impostora, Impostoro, Impostor

 Sa Dami ng mukha na masasalubong mo sa Divisoria, Recto at mga lugar na lintik ang dami nang mga tao, mag amok ka kaya kung masalubong mo ang isang tao na kamukha mo.

Nakakapangilabot. Nakakataas ng balahibo. Lalo na kung SDC ka at may masalubong kang ganito. Gud luck na lang sa yo. (Bilin: Bago suyurin ang mga susunod na larawan ay tiyaking nasa malusog na kalagayan ang takbo ng iyong pangangatawan, Iwasan ang pagbibiro, labis na pagtitig at pag-aatubiling di normal.  )

Naniniwala ka ba sa "Doppelganger". Do you believe that there is a being

or a person in this world that has the same
(more…)