tutubi loves tumblr.

Nagdaramdam sa akin ngayon ang blogsite na ito dahil may iba na raw ako. Tumblr ang pangalan. 

Sabagay, nakakamiss rin magpost dito ng kung ano ano. Mas malaya akong nakakapag post dito. walang iniisip na kung ano ano, walang bahid, wagas na ideya lamang mula sa makulit kong utak

Kaya simula ngayon, muli ko nang bubuhayin ang blogsite na ito.

Susubukan ko ring bihisan ng bago.

goodluck! salamat  sa lahat ng mga sumusuporta, as if meron. hahaha

tutubi tutubi wag kang magpapahuli. 

Why Experience the Rule of Suffrage in 2010?

The 2010 National Elections is even just around the corner. The filthy assailments of the members of the opposition against administration, and vice versa, are being viewed and manifested in the television, newspapers and in even in the internet. This totally prompts the society that the season of political commotion in this country is readily at hand.

This coming election is the first time that I am going to exercise my right to vote, the rule of suffrage, the right to choose my equitable leaders for this nation hopefully.

But sincerely, why do I need to vote? In this country where democratic supremacy should be pragmatically kept, does every Filipino understand why it is necessary to vote, or even know who are we going to mark in their ballot?

Yes, we are free to choose who we are going to put in front of us. The government placed the power of selection in the hands of the people. Yes we know that. But the question is why the government let Filipinos be uneducated on people that they are going to vote. Imagining that these politicians will instantly and automatically benefit from us when the time comes that they are going to have their office. Aba, sweldo ng bawat Pilipino ang kakainin nila noh. In every product that I am going to purchase, in every meal in food stores, in every oil in gasoline stations, and even before an employee gets his pay slip, lahat ng yan ang nagpapasweldo sa nakaupong mabait sa gobyerno.

This is the time that could some how augment the tremendous political predicament of our society. This is the force that pushed me to act. This country needs a mass transformation. Enough of the grubby reports against the government of this nation. Enough of the religious and political repression. Enough of the corruption society that this republic is giving to the world. I am totally tired of those stuffs.

Although rumors about the system could wipe out the hope and trust of everyone in this election, well, we can’t do anything on that.  Just go out and vote. Wise voters are the hope of this country, I believe. The middle class should cast their ballot, or else all their sweat would just evaporate and mean nothing in this planet.

We can make it. We can make a complete revolution if and only if we are going to use our bukonuts.

Sa Mundong Para lang sa Isa, ‘Di Maaaring maging Tanga

Kung noo mo’y laging nakukunot

At Pinapatay ka ng lubhang pagkabagot

Dali daling kunin papel na maaabot

Iwaksi pakiramdam na nakayayamot

Simulang pagmasdan letra at tinta

Hugutin sa utak na mabiyaya

Isulat na mainam kapagdaka

Anumang bagay nasok sa kaluluwa

Unti-unting paliparin isipa’t damdamin

Hayaang mapadpad sa’n man ihantong ng hangin

Nasain mong ikaw nga’y tangayin

Ihahatid ka sa maligayang lupain

Di maiiwasang ikaw nga’y mapara

Muling mabulid sa mga ala-ala

Mga anino ng kahapong tinakasan na

Narito’t nahahandang dalawin ka

Kabagutan mo nga’y tiyak na mawawala

Hahalinhan ng araling natutunan na

NaSa landas ng buhay bawal maging tanga

huwag muling magpakatanga, O taong nakatanga

==============

Nagawa ko to habang nababagot

Naghihintay mag alas singko

OJT moments

Si Magaling, Maselan, at Maparaan

Walang mapanood sa Tv, Pinoy Idol? Hoo! parang Amateur Singing Contest lang, ang pinagkaiba, ang PI (Pinoy Idol) nasa TV, tatlo lang ang judges, at may konting drama para bongga. ang Amateur Singing Contest, konting Fiesta, konting entablo, konting amplifier, konting baklang Host na mapanlait, at konting kumikinang at nakakabulag na costume ng mga contestants, ayos na. At ang judges? ang buong barangay, si kapitana, ang Komite de pistejos at ang Iyong mga kapitbahay na naghihintay kung papaano ka mapahiya. Siyempre, umaatikabong tsimisan na naman yan bukas.

 Wala ako sa function ngayon, kaya eto. Si kaibigang PC na naman ang kaharap. naghahalungkat ng kung anu ano. ilang oras ko pa lang na nahihiwalay sa SDC e, namimis ko na sila. wooh.. drama.

Nais ko nga palang ipakilala ang mga ilang tauhan sa SDC na may kakaibang ugali.

Una,

SI MAPARAAN - siyempre, maparaan siya, sa lahat ng pagkakataon maparaan siya. Gumagamit siya ng kapangyarihan na hindi napapansin ng ibang tao maliban sa akin , siyempre makakalagpas ba siya saaking mapanuring mga mata. mala mata ni Anghelita yata ito.

                          - kapag gumagamit siya ng kaniyang kapangyarihan, nag aanyong pigurin ang mga taong nakapaligid sa kanya at sa kanyang Prey. Masaya ang lahat oo, pero nagbibling bling ang kanyang imahe sa gitna nilang lahat dahil sa kaniyang kaligayahan.

pangalawa,

SI MASELAN - siyempre, maselan siya. No! baka ang iniisip mong maselan e yung mala kutis sibuyas. No! Maselan siya meaning MUSCLE-LAN. marami ring tawag sa kanya, tinawag na rin siyang Heart Rub, Child Abuser, Mateenie Idol at iba pa. Mabait naman siya kaya marameng na lilink sa kanyang mga tao. Baka nga kasama ka sa mga nabiktima na Niya e

                       - Hindi ako Bitter sa kanya. haha

Pangatlo,

SI MAGALING - mag-ingat sa taong ito, hindi siya mukhang masama. Pero, Siya si magaling. want some evidences? kinakanta niya ang tono ng tenor kahit mamilipit at magkalagot lagot na ang litid niya sa Leeg. Magaling din siya makakuha ng tono kumapra sa conductor namin hehe. medyu trulagen naman daw sabe ni conductor. haha 

                          - to prove you more na magaling siya here is one of his statements: “Ah, ganun ba boses ni R***? AMpanget naman.”,  hahaha.. Aminin mo yan. Siya Si magaling

haha, yan lang muna. kung feeling mo this is offensive. post your comments Here; xD 

Pesteng Uhog

Napaka sama ng pakiramdam ko ngayon, parang gusto kong iumpog sa pader ang ulo ko. Sipon na parang kumapit na sa lalamunan ko at duon nag pakasaya na ang mga bacteria, kamote. ang kate nila! Hindi ako makaawit ng maayos, trip ko pa naman ngayon mag jammin dahil isang barangay na ang SDC.  Gusto ko na rin samantalahin ang mga pagkakataon na kasama ko sila dahil sa malamang e, magiging isang napaka BUSY na mundo na naman ang babalikan ko. Tae! pasukan na ulit!

sa dami ng dapat kong tapusin, sa dami ng dapat kong gawin e malamang sa malamang na may mapabayaan ako dahil nakisali pa ang mga staphyloccocus na bacteriang ito sa lalamunan ko. ANg init ng pakiramdam ko;

 Lagnaten! wah, hindi na ka schedule ang lagnat sa akin for this week. Kailangan ko pa munang unahin ang kalandian ni Ginoong G. para maibsan ang mga trabaho ko at maging maluwalhati ang back to skul moment ko. 

Nakakalungkot dahil may mga problema pa na pilit nagsusumiksik sa aking schedule na siksik liglig at umaapaw sa mga activities. Wheew! grabe, mamamatay na ata ako.

Speaking of patay, may lamay pa palang aawitan ang SDC mamaya, lamay ng tatay ni Archie. hay, makasama kaya ako, baka kase habang nakatindig ako sa harap e mag collapse ako at ako na ang sunod na awitan ng grupo. wah! wag naman sana, di ko pa tapos ang assignment ko kay Ginoong G na marapat dapat daw ipasa sa first day. ang galeng diba !  “Be absent, but not on the first day! ” Gusto ko siyang palakpakan ng bonggang bongga! sabay sabitan ng isang malalubid na sampaguita at may ilang ilang sa dulo o kaya naman e hiramin ko muna ang Everlasting flower sa altar at isabit sa kanya. Syet.

Kailangan ko ang tulong Judy Ann Santos, di ako makahinga… neozep, decolgen, rugby, glue, o kung anu man.. wah .. kailangan ko makahinga ng maaayos.

Tatapusin ko na to dahil tumutulo na ang uhog ko. ge!  

Go Yellow! kulay Uhog 

Global Warming ng Serenea

Amoy alimuong ang paligid dahil biglang umulan. Buti naman at dininig ang panalangin ng mga nanlilimahid na Pilipino dahil sa Init ng panahon ngayon.

Weather Issued At: 5:00 p.m., 06 June 2008
Synopsis :  Easterly wave affecting Eastern Visayas and Mindanao. Ridge of High Pressure Area (HPA) across Luzon.

Metro Manila

24°C to 35°C

Light to Moderate East-Southeast Manila Bay: Slight to Moderate

Dahil sa tindi ng init ng panahon, e wala nang maisip na sisihin ang mga tao sa paligid ko kundi ang lumalalang Global Warming sa panahong ito.

“Ang init init ng panahon, ramdam na ramdam ko ang Global Warming”

“Anu ba! wala na ba akong magagawa kundi tingnan na nilulusaw na tayo ng Araw dahil sa Global Warming”

“Pakshet! Global Warming”

Ilan lang yan sa mga txt messages na receive ko, mga sama ng loob na sa akin nila ibinubuhos.

Nakakatuwang isipin na sa kabila na tapos na ang summer season e parang ngayon pa lalong umiinit ang panahon. At nakakatawang isipin, na matapos natin magreklamo sa matinding init ng panahon ay makikita na lang natin na lumulubog na ang bahay ninyo dahil sa baha sa mga susunod na mga araw.

at sa mga susunod na araw ay bahagi na tayo ng Dyesebel, bahagi na tayo ng Serenea.Wooh! haha

huwag Maging Dayuhan, sa Sariling Bayan

My Lakbayan grade is D!

How much of the Philippines have you visited? Find out at Lakbayan!

Created by Eugene Villar.

Marame pa pala akong dapat puntahan..

HMM.. I maybe I will try to visit the Visayas Region and explore its beauty next time 

Letra

Nauubliga akong magtipa at magtipa ng letra. Dahil napupuspos pa rin ako ng pagtitiwalang, ang mga letra ay aking kakampi, kakwentuhan at kaibigan.

Hindi mo maikakailang naranasan mo nang masaktan dahil naramdaman mong waring hindi ka umiiral sa mundo. Naranasan mo rin minsan na maging malungkot at magkubkob sa isang sulok tangan ang kabagutan at takot na iyong nadarama.

T ipa ako ng tipa, tipa ako ng tipa, dahil naniniwala ako na ang mga letra ay buhay. Nananalig ako na ang mga letra ay buhay, nagiging bahagi ng AKO, nagiging AKO, nagiging AKO. 

Tipa ako ng tipa, dahil sa mga letra naibubuhos ko ang damdaming sumisilakbo sa aking kaluluwa. Mga mumunting titik na kung pagsasama samahin ay lilikha ng bulong, mga tinig, at mga himig ko na hindi ko maibulalas. Mga salitang tanging naikukubli ko lamang sa hinimay himay na pariralang impit, humihibik.

Mga kaibigan ko na sila mula pa nang una. Lalong naging kaibigan ko sa mga panahong ako’y nag iisa. Mga kaibigan kong walang naikukubli sa akin, sapagkat sila’y aking likha, sapagkat sila ay AKO, sapagkat sila ang AKO.

Mga likha lamang sila, datapuwat umuukilkil sa aking puso. Mga pintig ng aligatang damdamin kong hapo sa nakahihilo, nakalulumbay at mapang alipustang tinuturing turingan. Sila ang mga tunay na kaibigan. mga letra kong naging AKO, mga letra kong naging aking MUNDO.

Pagtawid

Isa sa mga pinaka paborito kong experience ay ang pagtawid sa pedestrian lane tuwing umaga. Nakatutuwang pagmasdan ang mga taong tumatawid, iba’t ibang uri, iba’t ibang pinanggalingan. Malalaki, maliliit, lahat ay sabay sabay na humahakbang sa gitna ng kalsada upang makatawid.  Makarating sa kanilang paroroonan.

Marami sa atin ang nakararanas nito. Malamang, lalo na kung wala kang wheels. Araw-araw, marami tayong tinatawid, marami tayong nilalampasan, marami tayong nakakasalubong.

kahit na hindi pa ako ganoon katanda sa edad, marami na rin akong mga nakaharap, nakasama at nakasalumuha sa buhay. Hindi man ganun karami, pero alam kong marami.

Iba’t ibang ugali, iba’t ibang pananaw at paniniwala sa buhay.

Maraming makulit, lalo na’t mga kakontemporaryo ko ang karamihan sa mga nakapaligid sa akin.  Sa pag tawid, marami kang makakasabay, sa kaliwa at kanan man, sa likuran o sa harap mo man, naliligiran ka ng mga taong kasabay mong tumatawid. Mga kagaya mong naghihintay ng hudyat sa tamang pagtawid, naghihintay ng tamang panahon upang sa paglikha ng desisyon ay hindi malisya at hindi maging sanhi ng kapahamakan.

At kung mangyari nang makarating ka sa kabilang bahagi ng lansangan, muling haharurot na ang mga sasakyan. Muli nang tatakbo ang magulo at masalimuot na mundo ng mga naglalakihang behikulo. at sa ganoong mga pagkakataon, naroon kang muli, nakatanaw, pinanunuod ang mga sasakyang nagsasalimbayan, mga bagay na gumugulo, nagpapalito, at nagdudulot ng pagkapagal ng iyong marupok na katawan.

SDC Modelos on Spotlight

And this is my favorite photograph as of now.. 

I would like to thank my sponsors for this master piece

thanks sis rose leslie Natural for capturing this very moment

thanks DOST FNRI Auditorium for the Niche shared to us

thanks Sis Cherry Mendoza for the Johnson and Johnson Powder

thanks Al Mu Enterprises (sa may Quiapo un e) for my accesorial cloth, di ko alam tawag dun e

thanks Bro Chris Paycana for the Bottled water

And most of all, to my partner… sis Armida Gawaran 

Palakpakan natin, mga sarili natin…

klap klap klap! 

Let’s CHILL adiksyon

 WAH! Kung alam ko lang kung gaano ba talaga kasarap tong frost blends ng Jollibee noon pa, hayy.. sayang e di di ko sana ginastos ang kaperahan ko sa akala ko’y masarap na Float ng MCDO.

Sayang, e di ito na sana ang palagi kong hinihingi sa mga taong nagkakawang gawa sa akin. mga Good Samaritan baga, mga biyaya nang langit na sobrang nabiyayaan at hobby ang panlilibre sa mga taong nakapaligid sa kanya, mga less fortunate, gaya ko.

 Ang kwento: isang mainit na hapon noon, ang kasuotan ko? ayun parang aatend ng binyag daw o kaya naman e kumpil. e anung kasalanan ko, malay ko ba na dadramahan nila yung report na yun at magcocostume sila na animo’y may JS!.

So ayun na nga, naka white lang ako na polo, parang MMC style tas, nakamaong.  Expected, dahil summer na ngayon, napakatindi ng init, parang ayoko na kumilos, parang bawat sinag ng araw e nakalalapnos sa maselan ko pa ngang balat.  at matapos ang pakikibaka ko sa PNR at alikabok na umalimbukay sa gitna ng riles, nakakastress na nakakahagard ang pakiramdam.

sumakay na ako ng jeep s alabang, nagdadalawang isip pa ako, dahil parang gusto pa ngang mag gala ng aking mga paa at mapadpad sa SM Muntinlupa. Pero, sobrang antok na ako, umuwi na lang ako at yun. bumaba ako ng Muntinlupa bayan.

Sa pagbaba ko ng Jeep, bigla akong sinalubong ng isang nakangising Jollibee, animoy nanghahalina, nang-aakit. pumasok ako sa store, akala ko malamig, hindi rin pala.

+hm.. One Frost Blend po

- ay, Choco jelly na lang po ang meron kame

+aw, ganun ba.. cge ok lang.

-ching ching, dine in or take out?

+take out

-sir, paki hintay na lang po.

+ ok

tagal pa nga oh, napansin ko ang paligid, halos wala pa ring pag babago ang Jollibee bayan, ang hintayan namin nun, lugar ng tagpuan nuong hayskul, natatandaan ko, pag nananalo kame ng kung ano ano noog elementary, si Jollibee ang sagot sa aming tanong na "ano naman ang prize?". 

Marameng nag flash back sa pagkakataong iyon. Dun nga pala yung lugar kung saan kinamuhian ako ng kaklase ko nung hayskul dahil sahumigit kumulang isang oraas kong pag kalate.. wahaha

at siyempre.. makakalimutan ko ba naman yun, e yun yung lugar na hmm.. secret.

aw, dumating na si Frost Blend, nginitian ako nung crew na babae, parang ka age ko lang. cute cia in fair ness..Natawa nga ako sa sarili ko, dahil parang may slow motion effect ang pag tayo ko sabay pag tingin nya sa aken, wala lang..

sinimulan ko na ngang lasapin ang biyaya ng Frost Blend. Suriin kung tama nga ang sinasabi ng mga Pamahiin na masarap nga siya.

at wahh.. totoo nga ang tsimis..

para kang nakarating sa rurok ng kaligayahan.. masarap siya, malamig, nakakatatanggal ng init, nakapapawi ng pagod at kalumbayan sa masalimuot na buhay ko ilang minuto lang ang nakaraan.

hayy.. anu nga ba naman ang Frost blends na ito.. napakasarap, nakapagpapaligaya.

Hindi ko na lang namalayan na mauubos na siya, nakakalungkot, pero sinulit ko lahat, walang tinira kahit isang jelly..

hayy.. nakakaadik na siya.. gusto ko pa,, gusto ko pa..

wahhh.. let’s Chill! 

Panaginipans

Hindi na mabilang ang mga araw na hindi na muli ako nakakapagpost ng kung ano ano sa blogsite ko.. angdami dami na ngang mga nangyayare na hindi ko nailalagay sa munting sulok na ito.. hayyy di ko alam kung paano muli magsisimula, kung saan , huhugot ng mga ideya, at kung ano ano pa..

sana, makapanaginip ako ngayon, sana sa panaginip ko’y mapalad kong maapuhap ang mga diwang natigang ng nakasusunog na init ng araw..

kung ano ano ang mga napananaginipan ko nitong mga nakaraang araw.

a) kinuha daw ako ng UFO

b) nakatayo daw ako sa harap ng fertility tree

c) secret!

d) naglakad daw ako bigla, humalik sa kung anu ba yun

e) at.. ang malala, nasa CR ako.. (glenn: umiye!) 

kung ano man ang ibig sabihin ng mga panaginip na yan, e malay ko.. 

Ang Bagong Sumbungan ng Bayan

Paabot mo naman sa kinauukulan ang talamak bentahan ng SHABU sa Ilaya St. Purok 7-C sa Alabang . Halos gabi-gabi may nakawan sa lugar at takot ang mga taong magsalita dahil wala rin namang hulihan na nangyayari o kaya nakakapagpiansa agad ang pusher.Tintawag ding Kalentong ang lugar na nasa likod ng dating Nestle malapit sa relis ng tren.Salamat
 

Aw, cge tuloy tuloy lang po.. 

at kelan pa naging sumbungan ng mamamayan ang Blogsite ko..

wakokok

anyways, maraming salamat..

sana’y sa maliit kong paraan ay makatulong po ako sa inyo…

ang inyong lingkod..

ROBERT 

Pinaka nakalulumbay Na Tula

sa isang sulok ng web ay natagpuan ko ang madramang tulang ito..

Nang una kong mabasa ang tulang ito, parang may kung anung humimay humimay sa kaibuturan ng akong mga kalamnan. 

basahin ng mataimtim….

Damahin, lagyan ng background music, pang retreat dapat. 

Ngayong Gabi Aking Isusulat . . .
ni Pablo Neruda (salin ni Maximo Macaraig)

Ngayong gabi isusulat ko ang pinakamalungkot na tula

Isulat halimbawa, "Ang gabi’y pira-piraso
at ang mga bituin ay nilalamig sa malayo."

Umiikot ang hangin sa langit . . . at umaawit

Ngayong gabi isusulat ko ang pinakamalungkot na tula
Minahal ko siya, at minsan minahal niya rin ako

Sa mga gabing tulad nito, hinawakan ko siya saking mga bisig
At hinalikan ng paulit-ulit sa ilalim ng walang-hanggang langit

Minahal niya ako, at minsan minahal ko rin siya
Paanong hindi mo iibigin ang mga tila niyang mata

Ngayong gabi isusulat ko ang pinakamalungkot na tula
Para isiping wala na siya sa aking piling, para maramdamang wala na siya

Para marining ang matinding liwanag, na mas matindi pa kahit wala siya
At ang mga berso’y nahuhulog sa damdamin na parang hamog sa damuhan

Ano ang dahilan at ang pag-ibig ko’y di sya kayang pigilan?
Ang gabi’y pira-piraso at wala siya sa tabi ko

Ito lamang. Sa malayo may umaawit. Sa malayo.
Ang damdamin ko’y di mapalagay na siya’y nawala na.

Ang paningin ko’y hinahanap siya na parang tutungo sa kanya
Ang puso ko’y hinahanap siya, at siya’y di ko kasama

Ang dating gabing nagliliwanag, ang dating puno
Kami, noong mga araw, ay hindi na ang dating kami

Hindi ko na siya mahal, tiyak yan. Ngunit kung paanong minahal ko siya!
Hanap ng aking tinig ang hangin upang madampi sa kanyang panrinig

Sa iba. Siya’y mapupunta sa iba. Tulad ng aking mga halik
Ang kanyang tinig, maaliwalas na katawan, malalim na mata

Hindi ko na siya mahal, tiyak yan. Ngunit baka mahal ko siya
Maikli ang pag-iibigan, mas matagal ang paglimot

At ito ang mga huling bersong isusulat ko para sa kanya
Dahil sa mga gabing tulad nito, hinawakan ko siya saking mga bisig

Ang damdamin ko’y di mapalagay na siya’y nawala na.

Kahit na ito ang huling sakit na idudulot niya sa akin

===============================================================================================

hay… ang saket sa puso. Matagal na akong hindi nahahaplos ng matitimyas na wika ng isang tula.

At heto ako.. nagmumuni, nagbubulay, at sinasariwa ang nakaraan kasaliw ng tulang ito na tila payapang paru-paro sa dumadapo sa aking puso.

matatalim ang mga salita, mayumi, marupok, nakabibihagni, nakalulumbay 

ang orihinal na kopya nito ay nalimbag sa wikang Espanyol

Ipagbunyi ang lahing macaraig.. 

Salamat ha, Salamat 

Tips Para maging Bata, Immature, Inosente at Tonta

    Nakakayamurotskots dahil medyo ‘di na ko nakakapagpost.  Maraming dahilan. Katamaran, busyness, katamaran, busyness, katamaran at busyness. Pero, hmm.. cguro nakatulong din yun para kahit papaano’y maexcite muli ako maglagay ng mga kung anu ano dito..

   Isa sa mga nakapag painit ng ulo ko nitong mga nakaraang araw ay ang mga  taong nagpupumilit mag-isip bata. mga nilalang na akala nila e nakakatuwa pa silang tingnan. Mga taong nagbabalik sa pagkabata, sinasadya, kahit gurang. keme’ di bagay ah.  

    Narito ang mga paraan, para mag-isip bata:

1. Magtatawag ng kuya at ate sa mga kakilala, acquaintance at nakakasalubong

2. Magpadulas sa baradilya ng hagdanan. weepee

3. Mag-iyak iyakan

4. Pagtawanan ng napakalakas ang mga taong natitisod, nadadapa

5. Mandapa

6. Magsumbong ng magsumbong

7. Magdala ng powdered milk at asukal twing lunch time, ilagay  sa ibabaw ng kanin, kainin.

8. Umuwi ng maaga, at sabihing di ka pwedeng gabihin kahit alis sais pa lang, at bente anyos ka na

9. Magpapilit palage, magpaimportante

10. Maging emosyunal nang walang dahilan

11. Kantahin ang mga OST ng haidee, Blink, Princess Sarah atbp

12. Kantahin ang theme song ng batibot, mathinik, bayani at sineskwela.

13. Mandura

14. Pumalakpak ng sobra sobra kapag natutuwa.

15. Pagtawanan ang mga naiiyak.

16. Maglagay ng Good Morning Towel o bimpo sa likod kapag magbabasketbol

17. Be an attention Grabber  <Magmalungkot habang masaya ang lahat ng tao sa paligid>

18. Umuwi ng maaga, sabihing manunuod pa ng Joaquin Boradado.

19. Magtatalon sa saya

20. Magkwento ng walang kwenta at matawa sa sarili

hAmPoTahMohLaH

Dear Robert,
 

    Utang na Loob ka! bakit ngayon ka lang nagparamdam. Aba, ilang buwan ang lumipas na di ka nagpakita ah. wala akong natatanggap na balita tungkol sayo. siguro nga nakalimutan mo na ako.  Siguro nga busy ka na. Siguro nga iba na ang mahal mo. keme, drama. hayy.. anu ba san ka nga ba nanggaling. kahit text wala akong natanggap mula sa yo. kala ko ba bestfriends tayo. e bat wala na akong alam sayo. lintik ka! Kung di pa mageemail sayo yung isa kong kaibigan e di ka magpaparamdam saken. buti pa pag undas yung ibsang espiritu nag paparamdam. pero ikaw. hayup ka. san ka nga pala galeng.

    Akala ko ba lahat e dapat kong alam. e bat ilang buwan nga ba yon? hm isa dalawa tatlo, apat apat na buwan. apat na buwan na tayong di nag-uusap. at ngayon dahil sira ang mahiwaga mong telepono, at ngayon dahil wala kang makausap. ako ngayon ang nilalapitan mo. Che! lumayas ka sa harap ko. DI kita kailangan.

    haha, ang drama ko. Oo. madrama ako. di ba bestfriends nga tayo. at halos pareho na tayo ng ugale. Anu na ba mga nangyare sayo. apat na buwan. mahaba yun ah. samantalang date, araw araw mo akong kausap. tas biglang.. hayy.. kamote ka talaga.  date, lahat yata ng emosyon mo e alam ko. e ngayon. aprang iba ka na. parang iba ka na. oo alam ko, sasabihin mo namang walang nagbago sayo. pero kamote ka. nagbago ka.

    Busy? Busy saan? lagi ka namang busy. at nuon p man busy ka na. hayy.. highschool pa lang busy ka na. at mas busy ka naman nuon kumpara ngayon. mag - iisang taon ka na sa SDC pero parang wala ka pa ring naikukwento tulong sa buhay mo sa kanila. anu ba. alam mo na mang lagi akong excited sa mga kwento mo. miss n miss na kita. yung mga adventure naten sa quiapo, sa divisoria, at sa mga  luapalop na pinupuntahan mo. hayop ka! miss na miss na kita.
 
 
 
 
 
 

 
 
    At may mga nababalitaan pa ako sayo. hayup ka. anu ba yun. totoo ba yun? pero ciempre di ako naniniwala dahil di mo pa namn yun cnasabe saken. lintik ka kase. Naging eskabetche ka daw. at kung anu ano pa. hayy.. alam ko namang di yun totoo. anu ba. sino na naman ba ang mga pinaglololoko mo. Yan kase ang hirap  sa  iyo. yung kokote mo. hay kung ano anong naiisip. at ang ending it comes out to be one of your realities in life. Nagtetren ka pa ba? namimiss ko na mga kwento mo sa tren. wag mo sabihing lagi ka na nagbabus. Aba mayaman. hay. umayos ka nga. Ayusin mo buhay mo ha. ilang saglit lang tayong di nagkita tas iyan ka na naman sinumpong ka na naman ng sangrekwa mong saket. haha.. nakakabaliw talaga ang buhay mo. kung ikaw siguro ako baka nabaliw na ako. hay.. nakakawindang ka talaga. palagi ka ngang magpaparamdam. nang di naman ako magmukhang tanga palage dito. nung nakaraan. puro copy paste pa yang mga pinaglalagay mo. hayup ka. anu kala mo saken? Bulletin Board? Assignment na ipinapasa at puro copy paste lang.

    Oo letche ka, galit ako sayo. actually balak ko ngang di ka kibuin e, hayup ka. di ko alam kung tinatamad ka lang na lapitan ako o kung anu anu na namn ang sideline mo kaya di tayo nakakapagbonding ulet.  hayy.. cge.. hihintayin na lang kita ha.. oo alam ko mag rereply ka. cge cge.. ganyan ka naman e. kung di ka kikibuin, di ka mamamansin. umayos ka nga, ayusin mo buhay mo. kung kelan pa.. hay, bakit ba ang gago mo.

    namimiss ko na ang dating ikaw, waw! umayos. oo, magkuwento ka na ulet sa aken, at gusto ko, walang labis walang kulang. sabi ni cros, nagbago na siya. ikaw, kelan kaya. sana wag mo sabihin. sana gawin mo. alam ko namang kaya mo e, humingi ka ng tulong Sa DIOS. Alam mo na yun. di ko na kailangan pang isa isahin. balikan mo ung dati mong mga gawa. Asan ka na ba ngayon? Asan ka na ba ngayon. Hindi mo ba panghihinayangan yung pinagsamahan naten? Hay kung makakalbas lang ako dito, baka ilang sampal na yang humataw sa kamay mo.
    Magpakaayos ka nga. yaan mo. tutulungan kita. basta kausapin mo lang ako palage. Ano malay naten, baka bumalik ka na sa date.. hayy.. O siya sige. maghihintay ako sa reply mo ha.

 
                                                                                                                                                                                –Tutubi

Mag Tunog Trip Tayo!

More Today Than Yesterday

Spiral Starecase

I don't remember what day it was
I didn't notice what time it was
All I know is that I fell in love with you
And if all my dreams come true
I'll be spending time with you

Every day's a new day in love with you
With each day comes a new way of loving you
Every time I kiss your lips my mind starts to wander
And if all my dreams come true
I'll be spending time with you

Oh, I love you more today than yesterday
But not as much as tomorrow
I love you more today than yesterday
But, darling, not as much as tomorrow

Tomorrow's date means springtime's just a day away
Cupid, we don't need ya now, be on your way
I thank the lord for love like ours that grows ever stronger
And I always will be true
I know you feel the same way too

Oh, I love you more today than yesterday
But not as much as tomorrow
I love you more today than yesterday
But only half as much as tomorrow

may Himno sa CHER Bus

Sabado nang gabi noon, abala ako sa pinakagusto kong gawin nitong mga nakaraang araw, ang pagtunganga sa labas mula sa bintana ng malamig na CHER BUS. Siyempre, marami na naman akong bitbitin noon, expected na yon  dahil Sabado (Kung di mo alam kung bakit, okay ritwal ko yon. Ibig sabihin, mag research ka sa National Library.) Ayokong maramdamang nangangarag ako, dapat relax lang.

Ayokong mabuwang dulot ng mga pangyayaring nagaganap sa aking kapaligiran, sa loob at labas ng aking sistema. Ayokong mangarag dahil lamang sa pag-iisip ko sa tambak na trabaho na naghihintay sa akin pag-uwi ko ng bahay. Ang dapat ko lamang gawin noong mga panahon na iyon, sa isip-isip ko, e ang mag-aliw, at aliwin at hayaang tangayin ang kaluluwa ko ng aking diwa.

 So, lumalalim na naman ang aking pagtatagalog. Pasensiya na, hindi dapat ganito ang bihis ng post kong ito. Ayun, so with my headset plus the radio phone ng aking moto, ay enjoy na enjoy ko ang trip na iyon. malapit na ako sa Magallanes. Dalawa lang naman ang radio station ko, LOVE RADIO, tsaka WROCK.

Ewan ko ba, pero masaya talaga ako sa kanila. I feel the comfort of their music, kahit minsan, malutong pa sa kornik ang joke sa Love RADIO, ayos lang. Green Peace naman ako e. hala nahahawa na ako!

 Si Ricahera ng LOVE RADIO ang nakasalang sa ere nang mga oras na iyon. 

Gustong gusto kong pinapatugtog ang "Sundo" habang nasa biyahe ako. Wala lang, tamang trip kase, pakiramdam ko eh, ako ang bida sa MTV ng Imago. Wala lang. 

Matapos ang Sundo ng Imago e, narinig ko na lang yung kanta. 

oo' yung kanta.

Ang ganda ng boses nung kumakanta.

Ang ganda ng lyrics ng kanta.

Ang ganda ng melody ng kanta.

Ang ganda ng indayog ng kanta.

Ang ganda ng pagkakaareglo nung kanta.

madaling tandaan yung tono ng kanta

Kanta. OO yung kanta. Hindi ko alam yung kantang yun. Di ko alam  kung sino ang kumakanta. Pero alam ko, narinig ko na 'yon. Oo' narinig ko na yon. Tiyak kong hindi iyon bunga ng aking minor alzheimer. 

Narinig ko na iyon, siguro, nung panahong napaka bata pa ako. Ewan ko kung anung taon, ewan ko kung saan. Ewan ko kung kailan, pero alam ko narinig ko na iyon. 

 Mula EDSA hanggang Pampanga, di na maalis ang tono ng kantang iyon sa isip ko. Hindi ko alam kung bakit ganoon. hindi ko alam kung anu un. May sumpa kayang dala ang kantang 'yon? Malay ko.

Matapos ang aking tatlong araw na LSS sa kantang to. 

Nahanap at natagpuan ko na rin sa wakas. 

Salamat sa aking mga kaibigan. Salamat sa Dios! 

Lamentations of the Soul

And the previous weeks of my life was really tragic, disaster and really a crappy one. But on the other hand, these last days, the wheel of fortune comes out to my life and blessed me with a great surprise. Without exaggeration, it seems like the real embodiment of joy happened in me and it came impulsively.

The past days and weeks of my life really gave me a panoramic view of who am I. –a worthless guy. In such instances of my life, I couldn't help but realize that I pictured myself as poppycock, balderdash, jabber, rabish and gobbledygook creature living in this planet.

I want to scream, to shout and to discharge all the things, energy and emotions on my system. I know that this things shouldn't happen. I know what is the right thing to do. I know it. I know it. I know what is right and what is wrong. But, I cannot refuse. I don't know how to say no, to decline.

I do not know what is happening to myself. One thing that I know is that I exist and painstakingly suffering the risk that I have chosen. One thing that I knew back then is that, I am suspended in the atmosphere, freely moving. And if these circumstances will linger, I would definitely deeply fall, tumble and go head over heels. The worst scenario that will really dump me.

I feel that I am helpless. I cried, but I choose that no one should see me. In which people that surrounds me will only see the "me" that is blissful, exultant. The sadness that surrounds me, kills me li'l by li'l. Until, I felt that tremendous grief, melancholic emotion.

I'm not an emo guy. And I hate to belong someday on that flock. But feelings really placed me into a place where I can not go. I am paralyzed.

But last Sunday while I am attending the Thanksgiving Session, all things turned out to be a sudden transformation. Because of the topic discussed by Bro. Eli, my spirit comes out to be delighted. I cannot explain the feeling, the emotion,that occupied myself. No words could elaborate all the thoughts that I understand on that day. Really a big and great blessing that God had given to me. It seems that on that time, on that day, on that circumstance, God speaks to me. Out from the heavens, I heard his voice. I heard HIM talking to me.

As the verses of the Bible were continually read by sis Luz and by Bro. Eli. My eyes turned to be watery. I want to cry. But I don't want. Many emotions intermingle with each other. I feel the joy in my heart. A feeling that I cannot explain. I felt God's grace on that time. I felt God's magnificent Love, and His Great Righteousness in that point of my life. I felt that the worries and pains on my heart turn to ease, turn to be healed.

I thank God because of these things that is happening to me. Know I really understand and realize how worthless I am and how Great is thy God of Israel. I know I am a sinner. A futile sinner that shouldn't be entertained by a great Master. But on that day, on that significant day. I felt His tender loving goodness and righteousness. And now I am grateful. Thanks to the Almighty God for His unspeakable gifts.

Now, I am ready to face the sinful society. And in God's grace I can do all this things with Him. I do not know what challenges would be the next. But now, I know where I fall.

Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.

Revelation 2:5

King James Version

Thanks be to God, and to the preacher that He sent to us. Thanks be to God. Thanks be to God. 

But if the wicked will turn from all his sins that he hath committed, and keep all my statutes, and do that which is lawful and right, he shall surely live, he shall not die. Ezekiel 18:21 King James Version

All his transgressions that he hath committed, they shall not be mentioned unto him: in his righteousness that he hath done he shall live. Ezekiel 18:22 King James Version

Batung-bato ka na ba? Rock-Rockan na! (Lundo)

Di ko na namalayan ang Oras habang binabasa ko ang libro ni Bob Ong.

Dinala ako ni Bob Ong sa isang lipunang tumatambad sa akin sa araw araw na hindi ko nabibigyan ng pansin. Isang katotohanang nasa paligid natin.

sapamamagitan ng Realismo ay lutang na lutang ang imahe ng isang kabataang PILIPINO sa panahong ito.

Mahirap, mayaman, kumakain ng daga o nagpapasasa sa PSP lahat ay may kwento.

Ginamit ng may akda ang bolpen ng mga balita sa radyo, telebisyon at pahayagan upang ilantad ang  nakaririmarim na kalagayan ng kabataan sa panahong ito. Isang kabataang hinubog ng isang mapaniil at di makatarungang lipunan, isang kabataang nasasadlak sa kahirapan na naging sanhi ng pagkapariwara ng landas datapuwat nagsusumikap, lumalaban sa daluyong ng sakim na kapalaran.  At sa huli, nangibabaw pa rin ang katotohanan na sila ay kabataan, mahina, musmos at api-apihan ng lipunang kanilang ginagalawan.

Wari ko'y umuulan ng mura sa Power books habang binabasa ko ang librong 'to. Tila binabad muna ni Bob Ong kanyang mga bida sa isang batyang mura, bago naging isang epektibong tauhan sa nobela. Mga salitang tila nakakapagpanting ng tenga datapuwat pambahay na kasuotan lamang sa isang Pilipinong totoo at di nagpapakitang tao. Mga salitang maririnig mo na sa umpukan ng mga kabataan sa iskwaters area o minsan pa ngay sa mga tambayan ng mga may kaya at mayaman.

Ipinakita rin dito ang kasalaulaan ng Pulisya. Mga nasa kapangyarihan na kunwa'y abala sa pagdakip ng masasama pero kubrador pala ang mga walangya, nakikishare pa sa kita ng mga snatcher. At kapagdaka'y sila pala ang magagaling.

Di maiialis ang isyu ng Kahirapan pag ganito ang mga topic ng nobela. 

para akong nasisiraan ng bait habang binabasa ang nobela, buti na lang at walang nakapansin nuon sa loob ng bookstore. Pinaghalong Comedy, drama at tragedy ang tangay tangay ng libro.

Di ko namalayan na matatapos ko nang basahin ang libro. at PAMATAY! talaga ang ending!

Kung titingnan mo sa mababaw na interpretasyon e mga tae na ayaw pang mamahinga sa kabilang buhay ang pinatutungkol ni Bob Ong sa pinaghugutan niya ng title ng kaniyang libro, pero kung sa isang malalim na pag-uusisa e makikitang ang tunay na lundo nito ay nagtatapos sa atin, sa bawat isang kabataang bida sa kani-kaniyang buhay.

Bibigyan ko ng 8 star ang nobela, mga 8.5 pa nga.

Pinakilala niya ang mga tauhan sa isang kakaiba at mahusay na paraan

kawawa naman si AMADEUS

nakakainis nga lang ang ending para kay Cyrus,

Pero panalo din ang pag ganap ni Aling Sendang

at sa iba pang SABOGALOIDS na karakter! the best ka BOB ONG!

Kung ISa kang ABNORMALITE! nakahanap ka na ng katapat mo. kaya payo ko! basahin mo rin 'to! pero wag mo kong 2laran. Bilihin mo!